Ο μυστικός φάκελος του Τραμπ για την εξόντωση του Αγιατολάχ Χαμενεΐ – Τα σενάρια χάους στη Μέση Ανατολή και ο τρόμος ενός γενικευμένου πολέμου που παγώνει την Άγκυρα

Η ατμόσφαιρα διεθνώς θυμίζει προθάλαμο πολέμου. Αποκαλύψεις μεγάλων αμερικανικών μέσων έρχονται να ενισχύσουν το αίσθημα ότι ο κόσμος βρίσκεται στο χείλος μιας ιστορικής ανάφλεξης. Την ώρα που ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται δημόσια να κρατά ανοιχτή την πόρτα της «ύστατης διπλωματίας», στο παρασκήνιο του Λευκού Οίκου φαίνεται πως έχουν ήδη κλειδώσει σενάρια στρατιωτικής δράσης που στοχεύουν κατευθείαν στον πυρήνα της ιρανικής εξουσίας.

Ο Αμερικανός πρόεδρος, με δηλώσεις γεμάτες υπονοούμενα, επιβεβαιώνει ότι οι γραμμές επικοινωνίας δεν έχουν κοπεί, ωστόσο ταυτόχρονα υπενθυμίζει τη συντριπτική στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ. Τα αμερικανικά πολεμικά πλοία έχουν πάρει θέσεις μάχης και το μήνυμα προς την Τεχεράνη είναι σαφές: αν αποτύχουν οι συνομιλίες, θα μιλήσουν τα όπλα.

Ο «Αποκεφαλισμός» ως στρατηγική επιλογή

Σύμφωνα με πληροφορίες που διαρρέουν από αμερικανικούς κύκλους, στο γραφείο του Τραμπ βρίσκεται ένας απόρρητος κατάλογος επιλογών που ξεπερνούν κατά πολύ ένα απλό στρατιωτικό πλήγμα. Ο στόχος δεν περιορίζεται στην καταστροφή βάσεων ή υποδομών, αλλά αγγίζει την ίδια την κορυφή της ιρανικής ηγεσίας.

Ανάμεσα στα πιο ακραία σενάρια περιλαμβάνεται η εμπλοκή επίλεκτων αμερικανικών δυνάμεων σε επιχειρήσεις μέσα στο ιρανικό έδαφος, με αντικείμενο πυρηνικές εγκαταστάσεις που φέρονται να έχουν επιβιώσει από προηγούμενες συγκρούσεις. Παράλληλα, εξετάζονται «χειρουργικά» πλήγματα που θα μπορούσαν να παραλύσουν το σύστημα εξουσίας στην Τεχεράνη, δημιουργώντας ένα κύμα εσωτερικής αποσταθεροποίησης.

Ωστόσο, ακόμη και στην Ουάσιγκτον επικρατεί έντονος προβληματισμός. Το ερώτημα που αιωρείται είναι αν ένα τέτοιο σοκ θα οδηγούσε στην κατάρρευση του καθεστώτος ή αν, αντίθετα, θα άνοιγε τον δρόμο για μια ακόμη πιο σκληρή και ανεξέλεγκτη ηγεσία.

Η πίεση του Ισραήλ και το επικίνδυνο προηγούμενο

Το Ισραήλ εμφανίζεται αποφασισμένο να ωθήσει τις εξελίξεις προς μια κοινή επιχείρηση, με βασικό στόχο το βαλλιστικό πρόγραμμα του Ιράν, το οποίο εκτιμάται ότι ανασυντάχθηκε ταχύτατα μετά τις προηγούμενες επιθέσεις. Στην Ουάσιγκτον, ο Τραμπ φέρεται να εξετάζει μια τακτική ασφυκτικής πίεσης, παρόμοια με εκείνη που εφαρμόστηκε σε άλλες κρίσεις, απαιτώντας απόλυτη συμμόρφωση: τερματισμό του εμπλουτισμού ουρανίου, αποκοπή από ένοπλες οργανώσεις της περιοχής και αφοπλισμό πυραυλικών δυνατοτήτων.

Αμερικανοί αξιωματούχοι, ωστόσο, παραδέχονται ανοιχτά ότι το Ιράν δεν είναι εύκολος αντίπαλος. Πρόκειται για μια δύναμη που, αν νιώσει ότι απειλείται υπαρξιακά, είναι έτοιμη να απαντήσει με τρόπο που θα συμπαρασύρει ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.

Διπλωματικές κινήσεις υπό την απειλή της φωτιάς

Ενώ οι στρατιωτικές μηχανές ζεσταίνονται, η διπλωματία επιχειρεί την τελευταία της αντεπίθεση. Περιφερειακές δυνάμεις προσπαθούν να λειτουργήσουν ως ενδιάμεσοι, μεταφέροντας μηνύματα ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Τεχεράνη. Η Σαουδική Αραβία παίζει ρόλο παρασκηνιακού διαμεσολαβητή, ενώ η Τουρκία εμφανίζεται να προσφέρει τις υπηρεσίες της για την αποφυγή της σύγκρουσης.

Ο Ταγίπ Ερντογάν, γνωρίζοντας ότι μια γενικευμένη ανάφλεξη θα έχει καταστροφικές συνέπειες για ολόκληρη την περιοχή, κινείται νευρικά σε διπλωματικό επίπεδο. Παρ’ όλα αυτά, το Ιράν διαμηνύει πως δεν θα δεχθεί εκβιασμούς και προειδοποιεί ότι οποιαδήποτε επίθεση θα απαντηθεί με χτυπήματα κατά αμερικανικών και ισραηλινών στόχων.

Ο χρόνος μετρά αντίστροφα. Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν η κρίση είναι σοβαρή, αλλά αν θα βρεθεί διέξοδος πριν η σπίθα γίνει πυρκαγιά. Ο κόσμος παρακολουθεί, κρατώντας την ανάσα του, καθώς οι αποφάσεις που λαμβάνονται αυτές τις ώρες μπορεί να καθορίσουν τη μοίρα μιας ολόκληρης εποχής.