Ο Ζελένσκι υψώνει φωνή κατά του Ιρανικού καθεστώτος, μιλά για καθεστώς που “δεν αξίζει να υπάρχει”, στηρίζει τις αιματοβαμμένες διαδηλώσεις και στέλνει διπλό μήνυμα για Ιράν και Ρωσία

Ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, παίρνει ανοιχτά θέση υπέρ των Ιρανών πολιτών που βγαίνουν μαζικά στους δρόμους, αντιμετωπίζοντας βίαιη και αιματηρή καταστολή από το καθεστώς της Τεχεράνης. Με δημόσια παρέμβασή του, ο Ουκρανός ηγέτης εξέφρασε τη στήριξή του σε όσους διαδηλώνουν, αμφισβητώντας ευθέως τη νομιμοποίηση ενός συστήματος εξουσίας που, όπως τόνισε, έχει συνδεθεί επί δεκαετίες με θάνατο και καταπίεση.

Σε βίντεο που ανήρτησε στα κοινωνικά δίκτυα την Τρίτη, ο Ζελένσκι χρησιμοποίησε ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα, δηλώνοντας πως ένα καθεστώς με τόσο βαρύ απολογισμό σε ανθρώπινες ζωές «δεν αξίζει να συνεχίσει να υπάρχει» και ότι η αλλαγή δεν είναι απλώς επιθυμητή, αλλά αναγκαία.

Πίσω από αυτή την τοποθέτηση, ωστόσο, δεν βρίσκεται μόνο η αγανάκτηση για την ωμή καταστολή των ιρανικών διαδηλώσεων. Ο Ζελένσκι συνδέει άμεσα το Ιράν με τον πόλεμο στην Ουκρανία, υπενθυμίζοντας τον ρόλο της Τεχεράνης στην ενίσχυση της ρωσικής πολεμικής μηχανής, μέσω της πώλησης των drones Shahed 136 στη Μόσχα – όπλα που, όπως έχει επανειλημμένα καταγγείλει το Κίεβο, χρησιμοποιούνται σε επιθέσεις κατά ουκρανικών πόλεων και πολιτικών υποδομών.

Παράλληλα, ο Ουκρανός πρόεδρος διευρύνει το μήνυμά του πέρα από το Ιράν, στρέφοντας το βλέμμα και προς την Ευρώπη. Υπογραμμίζει ότι η αιματοχυσία που ξεκίνησε η Ρωσία και συνεχίζεται μέχρι σήμερα δεν μπορεί να γίνει ανεκτή και πρέπει να τερματιστεί οριστικά, επισημαίνοντας πως η σύγκρουση δεν είναι απλώς ένα περιφερειακό ζήτημα, αλλά μια πληγή που βαθαίνει σε ολόκληρη την ήπειρο.

Στην ανάρτησή του, ο Ζελένσκι σημειώνει χαρακτηριστικά:
«Στηρίζουμε ξεκάθαρα τη θέση μας για το Ιράν: ένα καθεστώς που έχει επιβιώσει τόσα χρόνια σκοτώνοντας τόσους ανθρώπους δεν έχει δικαίωμα να συνεχίσει να υπάρχει. Η αλλαγή είναι απαραίτητη.
Αλλαγές, όμως, χρειάζονται και στην Ευρώπη — η αιματοχυσία που ξεκίνησε η Ρωσία και μόνο εκείνη συνεχίζει να παρατείνει, πρέπει να σταματήσει».

Με αυτή τη δήλωση, ο Ζελένσκι επιχειρεί να ενώσει τα νήματα δύο διαφορετικών αλλά αλληλένδετων κρίσεων, παρουσιάζοντας τον αγώνα των Ιρανών διαδηλωτών και τον πόλεμο στην Ουκρανία ως κομμάτια της ίδιας παγκόσμιας σύγκρουσης ανάμεσα στον αυταρχισμό και την ανάγκη για αλλαγή.