Οι 15 ριψοκίνδυνες μέρες του Τραμπ: Πυρηνικά παζάρια και βόμβες στη ματωμένη σκακιέρα της Μέσης Ανατολής

Μέσα σε δεκαπέντε μέρες που μοιάζουν βγαλμένες από εφιάλτη, ο Ντόναλντ Τραμπ επιδόθηκε σε ένα κυνικό γεωπολιτικό παζάρι με φόντο βομβαρδισμένα ερείπια και πυρηνικές απειλές.

Οι 15 ριψοκίνδυνες μέρες του Τραμπ: Πυρηνικά παζάρια και βόμβες στη ματωμένη σκακιέρα της Μέσης Ανατολής

Από τη μία, διαφήμισε τον εαυτό του σαν «ειρηνοποιό» που θα φέρει κατάπαυση πυρός στη Γάζα· από την άλλη, έδωσε εντολή να ισοπεδωθούν τρεις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις, προκαλώντας μια παρτίδα πόκερ που μπορεί να τινάξει τη Μέση Ανατολή στον αέρα.

Με αεροπορικές επιδρομές σε Φορντό, Νατάνζ και Ισφαχάν, οι ΗΠΑ θέλησαν να στείλουν μήνυμα «μηδενικής ανοχής» στις ιρανικές φιλοδοξίες. Το Ισραήλ, πάντα πρόθυμο σύμμαχος στο χτύπημα, έπαιξε τον ρόλο του πιστού εκτελεστή των αμερικανικών σχεδιασμών. Μέσα σε λίγες μέρες, ωστόσο, οι ίδιοι άνθρωποι που έριχναν βόμβες στο Ιράν τηλεφωνούσαν για να σχεδιάσουν «ειρηνευτική λύση» στη Γάζα.

Είναι κωμικοτραγικό – αν δεν ήταν τόσο επικίνδυνο. Ο Τραμπ που βομβαρδίζει για να επιβάλει «ειρήνη» τώρα υπόσχεται χρηματοδότηση δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων στο Ιράν, υποτίθεται για «ειρηνική» πυρηνική ενέργεια. Λες και δεν ξέρουμε πού οδηγούν αυτά τα παιχνίδια. Οι κυρώσεις που στραγγάλιζαν την ιρανική οικονομία ετοιμάζονται να χαλαρώσουν, αρκεί η Τεχεράνη να καθίσει πάλι στο τραπέζι. Όλα για το θεαθήναι, για μια καλοστημένη προεκλογική παράσταση με τίτλο «ο Τραμπ που φέρνει την παγκόσμια τάξη».

Οι 15 ριψοκίνδυνες μέρες του Τραμπ: Πυρηνικά παζάρια και βόμβες στη ματωμένη σκακιέρα της Μέσης Ανατολής

Μόνο που πίσω από την κουρτίνα, οι «λύσεις» που συζητούν ΗΠΑ και Ισραήλ για τη Γάζα είναι κάπως υποκριτικές και ριψοκίνδυνες. Το σχέδιο προβλέπει ότι τέσσερα αραβικά κράτη θα «διαχειριστούν» τη Λωρίδα της Γάζας αντί της Χαμάς. Μιλάμε για μετατροπή της σε προτεκτοράτο, ενώ οι Παλαιστίνιοι αποκλείονται από κάθε πραγματικό δικαίωμα διακυβέρνησης. Και όλα αυτά τη στιγμή που ο Νετανιάχου απορρίπτει τη λύση δύο κρατών και την παραμικρή ιδέα ρόλου της Παλαιστινιακής Αρχής.

Η Ευρώπη περιορίζεται σε χλιαρές εκκλήσεις για κατάπαυση πυρός και ανθρωπιστική βοήθεια. Αντί να ασκήσει πραγματική πίεση για μια δίκαιη λύση, κουνά το δάχτυλο στο Ισραήλ για τις «υπερβολές» του και καταγράφει τη φρίκη στα χαρτιά των Συμβουλίων.

Κι έτσι, ο Τραμπ που εμφανίζεται ως «πατέρας της τάξης» επιβάλλει τη δική του εκδοχή της ειρήνης με πυραύλους, ματωμένες συμφωνίες και σχέδια αποικιοκρατικής διοίκησης. Αν πετύχει, θα πουλήσει τη φωτογραφία του ως «ειρηνοποιός» στον προεκλογικό του αγώνα. Αν αποτύχει, η Μέση Ανατολή θα φλέγεται για δεκαετίες, με τίμημα χιλιάδες νεκρούς και εκατομμύρια ξεριζωμένους.

Ο κυνισμός των μεγάλων δυνάμεων, το ματωμένο παζάρι συμφερόντων και το πολιτικό θέατρο εις βάρος αμάχων δεν συνιστούν «στρατηγική ειρήνης». Είναι απλά η τέχνη της καταστροφής με το κοστούμι της διπλωματίας. Και όσο συνεχίζουμε να την ανεχόμαστε, θα μετράμε νεκρούς και χαμένες γενιές.