Οργίλη απάντηση της Αναστασίας Ισαάκ στον Νιαζί Κιζίλγιουρεκ: «Τους δολοφόνους τους κάνατε υπουργούς»

Ευθεία και κατηγορηματική ήταν η αντίδραση της Αναστασίας Ισαάκ – θυγατέρας του Τάσου Ισαάκ, ο οποίος δολοφονήθηκε άνανδρα από Τούρκους εποίκους, μέλη των «Γκρίζων Λύκων» και στελέχη της κατοχικής αστυνομίας τον Αύγουστο του 1996 στη Δερύνεια της Κύπρου – στη δημόσια τοποθέτηση του πρώην ευρωβουλευτή του ΑΚΕΛ, Νιαζί Κιζίλγιουρεκ.

Ο Τουρκοκύπριος ακαδημαϊκός και πολιτικός υποστήριξε μέσω ανάρτησής του ότι στην κόρη του δολοφονηθέντος οφείλεται μια ειλικρινής συγγνώμη. Η απάντηση που έλαβε όμως αποδόμησε πλήρως την απόπειρα ηθικής εκτόνωσης μέσω μιας ανάρτησης στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Η Αναστασία Ισαάκ, η οποία γεννήθηκε λίγους μήνες μετά τον άγριο ξυλοδαρμό μέχρι θανάτου του πατέρα της μέσα στη Νεκρή Ζώνη, χωρίς να έχει ποτέ την ευκαιρία να τον γνωρίσει, ξεκαθάρισε πως η ιστορική ευθύνη δεν ξεπλένεται με λόγια συμπόνιας, αλλά απαιτεί την πραγματική λογοδοσία των φυσικών και ηθικών αυτουργών.

«Χρέος σας η απόδοση δικαιοσύνης»

Σχολιάζοντας κάτω από τη σχετική δημοσίευση, η Αναστασία Ισαάκ καυτηρίασε το γεγονός ότι οι καταζητούμενοι από την Κυπριακή Δημοκρατία και την Interpol για το άγριο λιντσάρισμα όχι μόνο δεν οδηγήθηκαν ποτέ ενώπιον της δικαιοσύνης, αλλά αντίθετα επιβραβεύτηκαν, αναρριχώμενοι στα ανώτατα πολιτικά αξιώματα του ψευδοκράτους.

«Χρέος όλων σας δεν είναι να μου ζητάτε συγγνώμη», υπογράμμισε, καλώντας τους να αναλάβουν έμπρακτα την ευθύνη ώστε να οδηγηθούν στο εδώλιο οι ένοχοι. «Τους δολοφόνους δηλαδή, που εσείς τους κάνατε υπουργούς και βουλευτές. Χρέος όλων σας να αποδοθεί δικαιοσύνη σε όλες τις οικογένειες που εδώ και τριάντα χρόνια κουβαλούν στις μνήμες τους τις δολοφονίες των παιδιών, αδερφών, πατεράδων τους», έγραψε χαρακτηριστικά. Έκλεισε δε την παρέμβασή της με ένα καυστικό υστερόγραφο: «Για να μην ξεχνιόμαστε, τον ανθρωπισμό τον έδειξε με πράξεις ο πατέρας μου και όχι ένα post στο Facebook».

Το υπόβαθρο της ανάρτησης και η συγκάλυψη των δραστών

Στην αρχική του τοποθέτηση, ο Νιαζί Κιζίλγιουρεκ είχε αναφερθεί στα γεγονότα της 11ης και 14ης Αυγούστου 1996, κάνοντας λόγο για οργανωμένη κρατική βία από εθνικιστικές ομάδες με την πλήρη ανοχή και συνέργεια των κατοχικών αρχών. Δήλωσε «ντροπή» ως Τουρκοκύπριος για τις δολοφονίες του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού, ενώ εξαπέλυσε ευθείες βολές κατά του τότε κατοχικού ηγέτη Ραούφ Ντενκτάς, υπενθυμίζοντας πως οι δράστες είχαν φιλοξενηθεί και τιμηθεί στο λεγόμενο «προεδρικό μέγαρο».

Πάντως, σύμφωνα με τη θέση της οικογένειας Ισαάκ, τέτοιες διαπιστώσεις – διατυπωμένες με καθυστέρηση σχεδόν τριών δεκαετιών – παραμένουν κενό γράμμα όσο οι καταζητούμενοι συνεχίζουν να απολαμβάνουν καθεστώς ασυλίας. Πρόσωπα με διεθνή εντάλματα σύλληψης για τη συμμετοχή τους στις δολοφονίες του 1996 διατήρησαν ή διατηρούν ακόμα ρόλους στα κοινά της κατεχόμενης Κύπρου. Για τους συγγενείς των θυμάτων, μια συγγνώμη δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι εφησυχασμού, αλλά οφείλει να συνοδεύεται από την άμεση σύλληψη και παράδοση των δολοφόνων.