Παραδοχή – σοκ του διευθυντή του Ωνασείου: «Η Τζωρτζίνα δεν πέθανε από την καρδιά της»

Δεν υπήρχε καμία ένδειξη ότι η Τζωρτζίνα είχε πρόβλημα με την καρδιά της το οποίο οδήγησε στον θάνατό της υποστηρίζει ο διευθυντής του παιδιοκαρδιολογικού τμήματος του Ωνασείου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου, Ιωάννης Παπαγιάννης ο οποίος κατέθεσε ως μάρτυρας σήμερα στην δίκη της Ρούλας Πισπιρίγκου.

«Αποκλείστηκε η οποιαδήποτε αρρυθμιογόνος ή άλλη πάθηση της καρδιάς. Δεν μπορέσαμε να διαπιστώσουμε την αιτία, δεν υπήρχε ένδειξη καρδιακού προβλήματος. Δεν πιστεύω ότι πέθανε από την καρδιά της η Τζωρτζίνα», είπε ενώπιον του δικαστηρίου.

Ο ιατρός αναφέρθηκε σε όλες τις εξετάσεις που έγιναν στην 9χρονη όταν μεταφέρθηκε από το νοσοκομείο της Πάτρας στο Ωνάσειο, μετά την πρώτη ανακοπή.

Μάλιστα, τόνισε ότι ακόμα και λίγα λεπτά πριν το θάνατό, ο καρδιακός του ρυθμός ήταν φυσιολογικός, σύμφωνα με τα δεδομένα που είχε καταγράψει ο απινιδωτής που της είχε τοποθετηθεί.

Σχετικά με την κατάσταση της καρδιάς της Τζωρτζίνας:

«Το παιδί ήταν ένα μήνα στη ΜΕΘ και παρακολουθούνταν από μόνιτορ, δεν είχε παρουσιάσει ποτέ αρρυθμίες. Δεν είχε παθολογικές βραδυκαρδίες, ούτε άλλες αρρυθμίες. Διενεργήσαμε και άλλες εξετάσεις για να αποκαλύψουμε τυχόν άλλες λανθάνουσες διαταραχές που δεν φαίνονται στο απλό καρδιογράφημα. Και αυτό αποκλείστηκε. Κάναμε έλεγχο με υπέρηχο, ήταν όλα φυσιολογικά, εκτός από ήπιες διαταραχές που οφείλονταν στην υποξαιμία που είχε υποστεί».

Και πρόσθεσε πως: «Ακόμη και αν το παιδί εκδήλωνε κάποια γενετικά αρρυθμιογόνα σύνδρομα, αυτά θα είχαν θέσει σε λειτουργία τον απινιδωτή. Υπάρχουν τα γενετικά αρρυθμιογόνα σύνδρομα, υπάρχουν πολλοί τύποι διαταραχών που δεν βρέθηκαν στον έλεγχο ούτε στον γενετικό έλεγχο που διενεργήθηκε. Δεν πιστεύω ότι το παιδί πέθανε από την καρδιά του».

«Τα εξαντλήσαμε όλα, δεν βρήκαμε κανένα σύνδρομο στο παιδί. Αν δεν είχαμε βάλει τον απινιδωτή θα μπορούσαμε να έχουμε τις υποψίες ότι ήταν κάτι που δεν ανιχνεύεται», τόνισε.

Ο κ. Παπαγιάννης ανέλυσε όλες τις ιατρικές ενέργειες αλλά και εξετάσεις που έγιναν στο παιδί αλλά και τους λόγους που τον οδήγησαν στην τοποθέτηση του απινιδωτή. Οι λόγοι ήταν οι ανεξήγητοι θάνατοι των άλλων δυο κοριτσιών της οικογένειας Δασκαλάκη, το ότι από το ιστορικό της οικογένειας δεν υπήρχαν αιφνίδιοι θάνατοι νέων ατόμων αλλά και την επιθυμία των γονιών να τοποθετηθεί απινιδωτής.

Ο απινιδωτής, σύμφωνα με τον ίδιο:

«Τέθηκε το ζήτημα της τοποθέτησης απινιδωτή, ο οποίος εμφυτεύεται στο άνω μέρος του θώρακα. Το μηχάνημα παρακολουθεί διαρκώς τη καρδιακή λειτουργία και αναλόγως της διαπίστωσης τυχόν αρρυθμιών παρεμβαίνει. Αν βλέπει ότι οι παλμοί πέφτουν κάτω από ένα όριο αρχίζει και δίνει ρυθμό στην καρδιά και λειτουργεί ως βηματοδότης. Αν δει ότι ανεβαίνουν οι παλμοί μπορεί να δώσει βηματοδότηση που μπορεί να σταματήσει αυτή τη ταχυκαρδία.

Συζητήσαμε με τους γονείς τα υπέρ και τα κατά του απινιδωτή. Είδαμε ότι υπήρχαν οι αιφνίδιοι θάνατοι των άλλων δυο παιδιών και η ανεξήγητη ανακοπή της Τζωρτζίνας. Δεν είχαμε βρει κάποιο αίτιο ότι αυτά συνέβησαν από αρρυθμία και προβληματιστήκαμε αν πρέπει να μπει το μηχάνημα. Όμως επειδή κάποια ευρήματα μπορεί να διαφύγουν αποφασίσαμε να τοποθετηθεί ο απινιδωτής ώστε να αποφευχθεί κάθε ενδεχόμενο στο μέλλον. Όταν αντιμετωπίστηκαν οι λοιμώξεις τον τοποθετήσαμε και όταν το παιδί ανένηψε το στείλαμε στη Πάτρα. Ο απινιδωτής συγκεντρώνει τα δεδομένα και μας τα στέλνει».

Όπως αναφέρει ο κ. Παπαγιάννης η Ρούλα Πισπιρίγκου έστελνε τα δεδομένα από το μηχάνημα κάθε μέρα ενώ γενικά οι γονείς στέλνουν κάθε τρεις μήνες.

Η τελευταία μέρα

Ο κ. Παπαγιάννης αναφέρθηκε και στα στοιχεία του απινιδωτή κατά την τελευταία μέρα ζωής της Τζωρτζίνας.

«Την τελευταία ημέρα ζωής του παιδιού έχουμε σημαντικά δεδομένα. Έλαβα μια κλήση από τη μητέρα κατά τη διάρκεια της ανακοπής και μου ζήτησε να δω μια καταγραφή που μου είχε στείλει. Μπήκα στο σύστημα και είδα ότι στις 2 το μεσημέρι υπήρχε φυσιολογικός ρυθμός καρδιάς. Δηλαδή, 20 λεπτά πριν το συμβάν το παιδί είχε φυσιολογικό ρυθμό.

Στην ανάνηψη του παιδιού γύρω στις 15.30 μου εστάλη ακόμη μια καταγραφή που έδειχνε ότι το μηχάνημα λειτουργούσε σαν βηματοδότης, γιατί οι παλμοί είχαν πέσει κάτω από τους 60. Δεν είχε καταγράψει καμία επικίνδυνη αρρυθμία που να το κάνει να λειτουργήσει ως απινιδωτής. Όταν η καρδιά έπαψε να λειτουργεί μου εστάλη ένα καρδιογράφημα που έδειχνε ότι το μηχάνημα συνέχιζε να λειτουργεί όμως η καρδιά δεν ανταποκρινόταν…».