Παραιτείται ο Αρχιεπίσκοπος Καναδά Σωτήριος έπειτα από 52 χρόνια αρχιερατείας – Οι υποψήφιοι για τον σπουδαίο εκκλησιαστικό θώκο

Ο Αρχιεπίσκοπος Καναδά Σωτήριος παραιτείται στις αρχές του Ιουλίου, έπειτα από 52 χρόνια αρχιερατείας στον Καναδά. Την πληροφορία του «Ε.Κ.» επαλήθευσε ο ίδιος ευρισκόμενος στο Βανκούβερ του Καναδά σε ποιμαντική επίσκεψη, λέγοντας πως, «αληθεύει η πληροφορίας σας, προγραμματίζω το πρώτο Σάββατο του Ιουλίου να μεταβώ στο Οικουμενικό Πατριαρχείο όπου θα το συζητήσω με τον Πατριάρχη και κατόπιν θα προβώ σε δηλώσεις».

Ο Αρχιεπίσκοπος Σωτήριος πρόσφατα γιόρτασε την 90ή επέτειο των γενεθλίων του σε μεγάλη εκδήλωση που διοργάνωσε η Ομογένεια του Καναδά, για την οποία έγραψε λεπτομερώς ο «Εθνικός Κήρυκας».

Ο Αρχιεπίσκοπος Σωτήριος (Αθανασούλας) γεννήθηκε στα Λεπιανά του Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων του Νομού Άρτας στις 19 Φεβρουαρίου 1936.

Λαϊκός ακόμη, υπηρέτησε ως επιμελητής στη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού Βοστώνης. Χειροτονήθηκε διάκονος στις 17 Ιουλίου 1962 και ιερέας στις 18 Ιουλίου 1962.

Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στη Θεολογία από το Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ. Ομιλεί ελληνικά, αγγλικά και γαλλικά.

Εξελέγη επί Αρχιεπισκοπίας του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Βορείου και Νοτίου Αμερικής Ιακώβου, Επίσκοπος Κωνσταντίας στις 18 Δεκεμβρίου 1973 και χειροτονήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 1974 και από τότε υπηρετεί την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία στον Καναδά.

Προήχθη σε Επίσκοπο Τορόντο το 1979. Στις 24 Σεπτεμβρίου1996, με την αλλαγή του Συντάγματος της Αρχιεπισκοπής Αμερικής και την διάσπαση της ενιαίας Αρχιεπισκοπής Αμερικής ανυψώθηκε σε Μητροπολίτη Τορόντο, Υπέρτιμο και Έξαρχο παντός Καναδά, ενώ το έτος 2019 και σε Αρχιεπίσκοπο.

Όταν ανέλαβε ως Επίσκοπος στην αρχή στον Καναδά υπήρχαν 22 Ελληνικές Ορθόδοξες Κοινότητες. Τώρα έχουν αυξηθεί στις 79 και η Ομογένεια του Καναδά υπολογίζεται στις 450 περίπου χιλιάδες.

Κατά την Αρχιερατεία του ως Επίσκοπος, στη συνέχεια ως Μητροπολίτης και σήμερα ως Αρχιεπίσκοπος, ο Καναδάς σημείωσε αλματώδη πρόοδο. Ο κ. Σωτήριος ανάμεσα στα άλλα ίδρυσε και τα ακόλουθα:

Ετήσιες Συνελεύσεις Νεολαίας (1980). Μηνιαία Ελληνορθόδοξη Εφημερίδα «Ορθόδοξη Πορεία» (1982). Κοινωνικές Υπηρεσίες (1984). Metahomes, δηλαδή στέγες για τους άστεγους (1984). Την Ελληνική Ορθόδοξη Αδελφότητα του Καναδά (1987). Εβδομαδιαίο Τηλεοπτικό Πρόγραμμα «Ορθόδοξη Φωνή» (1990), που μεταδίδεται σε ολόκληρο τον Καναδά. Σχολή Βυζαντινής Μουσικής (1991). Ιερές Μονές, Πατροκοσμά του Αιτωλού στο Τορόντο και Παναγίας Παρηγορήτισσας στο Μόντρεαλ (1993). Οργανισμό Ελληνορθόδοξης Παιδείας στο Οντάριο, (1996) «Μεταμόρφωση», Ημερήσιο Ελληνορθόδοξο Σχολείο, «Μεταμόρφωση», Παιδικός Σταθμός Toronto , «Μεταμόρφωση» (Προ-νηπιαγωγείο Toronto), «St. Nicholas», Παιδικός Σταθμός-Toronto. Οίκους Ευγηρίας (εννέα Γηροκομεία στις πόλεις, Toronto, Montreal, Laval, Vancouver). Πενήντα οικίες για οικογένειες με ανάγκες (Thunder Bay). Πατριαρχική Ορθόδοξη Θεολογική Ακαδημία Τορόντο (1998). Θερινές Κατασκηνώσεις «Μεταμόρφωσης» (1999). Πολιτιστικό Κέντρο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής (2002). Συγκρότημα θερινών κατοικιών και κατασκηνώσεων (2012).

Εφέτος, σε ηλικία 90 ετών συμπλήρωσε 52 συναπτά έτη στην οιακοστροφία της Εκκλησίας Καναδά και 30 χρόνια από την εγκαθίδρυσή του ως Μητροπολίτης στην πρώτη Μητρόπολη Καναδά και εν συνεχεία Αρχιεπισκοπή.

Για το πλούσιο έργο του έχει τιμηθεί με το Χρυσό Μετάλλιο του Καναδά, το μετάλλιο για τα «125 χρόνια Καναδάς», το χρυσό Ιωβηλαίο της Βασίλισσας Ελισάβετ Β’ (2002), το μετάλλιο της πόλης των Αθηνών και το μετάλλιο Jubilee Diamond της Βασίλισσας Ελισάβετ Β ‘, της πόλεως των Αθηνών και του Ανωτέρου Ταξιάρχου του Τάγματος του Φοίνικα της Ελλάδας.

Σε αυτό το σημείο η παραίτηση του Αρχιεπισκόπου Καναδά Σωτηρίου ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο για την Ελληνορθόδοξη Εκκλησία στον Καναδά.

Μετά από δεκαετίες συνεχούς παρουσίας και διοικητικής συνέχειας, η Αρχιεπισκοπή εισέρχεται σε μια περίοδο μετάβασης που απαιτεί σύνεση, διάλογο και καθαρή ματιά προς το μέλλον. Η ομογένεια, ώριμη πλέον και πολυεπίπεδη, αναζητά μια ηγεσία που θα συνδυάζει ποιμαντική ευαισθησία, θεσμική διαφάνεια και ικανότητα να συνομιλεί με τις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας.

Στο πλαίσιο αυτό, έχουν ήδη ακουστεί τέσσερα ονόματα που θεωρούνται πιθανοί διάδοχοι, το καθένα με τη δική του πορεία και τα δικά του χαρακτηριστικά:

Ο Αέτιος, Αρχιγραμματέας του Οικουμενικού Πατριάρχη, εκπροσωπεί τη θεσμική συνέχεια του Φαναρίου. Με βαθιά γνώση των πατριαρχικών διαδικασιών και της διεθνούς εκκλησιαστικής διπλωματίας, φέρει το προφίλ ενός ανθρώπου που μπορεί να διασφαλίσει σταθερότητα και άμεση σύνδεση με το κέντρο της Ορθοδοξίας.

Ο Μητροπολίτης Σουηδίας Κλεόπας, με έντονη παρουσία στη Σκανδιναβία, έχει διακριθεί για την εξωστρέφεια, την επαφή του με τη νεολαία και την ικανότητά του να αναπτύσσει ζωντανές κοινότητες σε πολυπολιτισμικά περιβάλλοντα. Η εμπειρία του σε μια περιοχή με παρόμοιες προκλήσεις με τον Καναδά θεωρείται σημαντικό πλεονέκτημα.

Ο Επίσκοπος Ναζιανζού Αθηναγόρας από τις ΗΠΑ, γνωστός για την ήρεμη του παρουσία και τη στενή σχέση του με την ελληνοαμερικανική κοινότητα στη Νέα Υόρκη, εκπροσωπεί μια γενιά κληρικών που έχουν μάθει να λειτουργούν σε μεγάλα, σύνθετα εκκλησιαστικά περιβάλλοντα. Η εμπειρία του σε μια από τις μεγαλύτερες ομογένειες του κόσμου τον καθιστά υπολογίσιμη επιλογή.

Ο Μητροπολίτης Ιρλανδίας Ιάκωβος, με ήρεμο και ποιμαντικό προφίλ, σήμερα διακονεί την νεόδμητη Μητρόπολη Ιρλανδίας που βρίσκεται στα σπάργανα. Με το δυναμικό του χαρακτήρα έχει προχωρήσει ήδη στην εξασφάλιση της βιωσιμότητας της νεαρής Μητρόπολης. Το πλεονεκτικό χαρακτηριστικό του έναντι των άλλων υποψηφίων έγκειται στο γεγονός ότι έχει υπηρετήσει ως Αρχιμανδρίτης και ως βοηθός επίσκοπος στον Καναδά επί 13 έτη και γνωρίζει πρόσωπα και καταστάσεις, ενώ έχει το know how της Αρχιεπισκοπής.

Πάντως, η παρουσία αυτών των τεσσάρων υποψηφίων δείχνει ότι το Πατριαρχείο εξετάζει διαφορετικά μοντέλα ηγεσίας: από τη θεσμική συνέχεια μέχρι την εξωστρέφεια, από τη διοικητική εμπειρία μέχρι την ποιμαντική ηρεμία. Το ζητούμενο, όμως, δεν είναι μόνο το πρόσωπο. Είναι η κατεύθυνση.

Η Εκκλησία του Καναδά βρίσκεται μπροστά σε μια σπάνια ευκαιρία: να ανανεώσει τη σχέση της με την ομογένεια, να ενισχύσει τη διαφάνεια, να δώσει χώρο στη νέα γενιά και να επαναφέρει στο επίκεντρο την ποιμαντική αποστολή της.

Η επιλογή του νέου Αρχιεπισκόπου θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό το πώς θα πορευτεί η Εκκλησία τα επόμενα χρόνια. Η παραίτηση του Αρχιεπισκόπου Σωτηρίου, λοιπόν, δεν είναι μόνο το τέλος μιας εποχής. Είναι η αρχή μιας νέας και αυτή η νέα εποχή θα διαμορφωθεί από το πρόσωπο που θα επιλεγεί, αλλά και από τη διάθεση της ομογένειας να στηρίξει, να συνεργαστεί και να προχωρήσει μπροστά με ενότητα και όραμα.