Ποιός θα είναι το αντίπαλον δέος του Κυριάκου Μητσοτάκη; – Ο Αντώνης Σαμαράς το σκέπτεται ακόμη, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζεται έτοιμος για νέο κόμμα με τις ευλογίες των Αμερικανών και των Γερμανών

Όλα δείχνουν ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης σχεδιάζει πρόωρες εκλογές μέχρι την αρχή του καλοκαιριού του 2026, εάν δεν αιφνιδιάσει και νωρίτερα! Παρά τη μεγάλη φθορά, που έχει υποστεί η κυβέρνηση και η οποία καταγράφεται ακόμη και στα “πειραγμένα” γκάλοπ, το βασικότερο επιχείρημα του σημερινού Πρωθυπουργού, με το οποίο θα διεκδικήσει μία τρίτη θητεία, είναι το “μετά από εμένα ποιός;”

Πιο απλά ο κος Μητσοτάκης απευθύνεται στην πλειοψηφία της Ελληνικής κοινωνίας, που έχει κουραστεί από τα μνημόνια, τις πανδημίες, την ακρίβεια και τις μεγάλες ανατροπές που συντελούνται γύρω μας και τους λέει κατάμουτρα: “Ακόμη κι αν θυμώνετε μαζί μου, δεν υπάρχει κανένας άλλος αυτή τη στιγμή που μπορεί να κυβερνήσει τη χώρα!”

Οι έρευνες της κοινής γνώμης δείχνουν ότι αυτό το επιχείρημα λειτουργεί εκβιαστικά στο εκλογικό σώμα, από τη στιγμή που ο κος Ανδρουλάκης , για πολλούς λόγους, δεν θεωρείται έτοιμος να κυβερνήσει επί του παρόντος τη χώρα.

Ποιός, λοιπόν, μπορεί να σταθεί απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη και να αποτελέσει εναλλακτική λύση κυβερνησιμότητας;

Είτε μας αρέσει είτε δεν μας αρέσει θα μπορούσαν να παίξουν αυτόν τον ρόλο οι πρώην Πρωθυπουργοί Αντώνης Σαμαράς, Κώστας Καραμανλής και Αλέξης Τσίπρας, καθώς και οι νυν Υπουργοί από τη ΝΔ Νίκος Δένδιας και Κωστής Χατζηδάκης. Ο τελευταίος, όμως, όχι μόνο δεν στέκεται απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη αλλά θέλει να αποτελέσει τη συνέχειά του και τον άνθρωπο που θα κληρονομήσει ολόκληρο τον μηχανισμό της οικογένειας.

Από την πλευρά του ο Νίκος Δένδιας, ενώ επιμένει πάντοτε να διατυπώνει ένα εντελώς διαφορετικό στίγμα από τον Πρωθυπουργό και να διαφοροποιείται δεν φαίνεται να είναι αποφασισμένος να σταθεί απέναντί του, να τον αμφισβητήσει και να διεκδικήσει την αρχηγεία της ΝΔ.

Ποιοί απομένουν λοιπόν; Οι τρεις πρώην Πρωθυπουργοί, ο καθένας με τον χαρακτήρα του, τις απόψεις του και την προσωπική του διαδρομή.

Για να πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά τους: Ο Κώστας Καραμανλής θέλει να παραμείνει ενεργός πολιτικά, αλλά αποκλείει κάθε προοπτική διεκδίκησης εκ νέου της Πρωθυπουργίας. 

Ο Αντώνης Σαμαράς δείχνει ότι σκέπτεται σοβαρά τη δημιουργία ενός νέου κόμματος, που θα διεμβολίσει το πολιτικό σκηνικό και θα παίξει ρόλο καταλύτη , οδηγώντας σε πολιτικές ανατροπές, αλλά δεν έχει πάρει ακόμη τις τελικές αποφάσεις.

Εκ των πραγμάτων οδηγούμεθα στην περίπτωση του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος -ενώ μέχρι πρότινος είχε πατώσει στις δημοσκοπήσεις έχοντας χάσει την παραμικρή επαφή με τους οπαδούς του- φαίνεται ότι είναι έτοιμος να επιστρέψει στο πολιτικό προσκήνιο με τις ευλογίες των Αμερικανών και των Γερμανών.

Η πρόσκληση και οι διαλέξεις στο Harvard, οι επαφές του στις ΗΠΑ, η προβολή του από τα Αμερικανικά ΜΜΕ και το προσωπικό τετ-α-τετ με την Άνγκελα Μέρκελ στην Αθήνα πιστοποιούν ότι ο Τσίπρας επανέρχεται , σε μία προσπάθεια επανακαθορισμού του πολιτικού του στίγματος , το οποίο αυτή τη φορά θα είναι αμιγώς κεντρώο. Θα πετύχει; Οι δημοσκοπήσεις, επί του παρόντος, δεν είναι ενθαρρυντικές.

Αλλά οι δημοσκόποι, που όλοι “πειράζουν” τα αποτελέσματα, φοβούμενοι την οργή του Μαξίμου, του δίνουν ένα 9%, το οποίο δεν είναι και τόσο άσχημη βάση για να πατήσει ένας πρώην Πρωθυπουργός και να προσπαθήσει να πείσει ότι δημιουργεί το καινούργιο.

Άλλωστε ο Αντώνης ο Σαμαράς, όταν ξεκίνησε να διεκδικήσει την ηγεσία της ΝΔ από την παντοδύναμη τότε Ντόρα Μπακογιάννη, έπαιρνε στις δημοσκοπήσεις μόλις ένα 2%! Και στη συνέχει εθριάμβευσε.

Έμπειροι πολιτικοί παρατηρητές δεν αποκλείουν ότι και τώρα μία ενδεχόμενη επανεκκίνηση  του Αντώνη Σαμαρά θα δημιουργήσει μια νέα μεγάλη δυναμική, η οποία δεν μπορεί να μετρηθεί αυτή τη στιγμή στα γκάλοπ. Ωστόσο, πρέπει πρώτα ο ίδιος να το αποφασίσει…