Πόλεμος στην Ουκρανία: «Λύτρωση ο θάνατος»- Φρικτά βασανιστήρια περιμένουν όσους Ρώσους εγκαταλείπουν τη μάχη

Στη Ρωσία η τιμωρία για όσους εγκαταλείπουν τη μάχη είναι εξαιρετικά σκληρή, με πολλούς στρατιώτες να βιώνουν φρικτά βασανιστήρια, καθιστώντας τον θάνατο μια φαινομενική λύτρωση.

Πόλεμος στην Ουκρανία: «Λύτρωση ο θάνατος»- Φρικτά βασανιστήρια περιμένουν όσους Ρώσους εγκαταλείπουν τη μάχη

Οι πρακτικές τιμωρίας περιλαμβάνουν από βαριές χτυπήματα με βαριοπούλες, μονομαχίες μέχρι θανάτου και δέσιμο στα δέντρα, έως βιασμούς και εκτεταμένη σωματική κακοποίηση. Τον Ιανουάριο, δύο Ρώσοι στρατιώτες, κατηγορούμενοι για λιποταξία, εμφανίστηκαν δεμένοι σε δέντρα υπό παγωμένες συνθήκες στην πρώτη γραμμή. Ο ένας βρέθηκε ανάποδα δεμένος μόνο με τα εσώρουχά του, ενώ ο άλλος αναγκάστηκε να φάει χιόνι για να επιβιώσει.

Τέτοια περιστατικά, όσο ακραία και αν φαίνονται, είναι συνηθισμένα για όσους κατηγορούνται για λιποταξία. Στα τέλη Αυγούστου, ο στρατιώτης Ίλια Γκόργκοφ και ένας συνάδελφός του πέρασαν τέσσερις ημέρες δεμένοι σε δέντρα στην ανατολική Ουκρανία, χωρίς φαγητό ή νερό, επειδή αρνήθηκαν να υπακούσουν στην εντολή να φωτογραφηθούν με ρωσική σημαία σε ουκρανικό έδαφος.

Οι στρατιώτες που δείχνουν ανυπακοή κινδυνεύουν με «λάκκους βασανιστηρίων», καλυμμένους με μεταλλικές σχάρες, όπου περιχύνονται με νερό και ξυλοκοπούνται επανειλημμένα από τους ανωτέρους τους.

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, πάνω από 16.000 Ρώσοι στρατιώτες έχουν διωχθεί για λιποταξία ή σχετικές παραβάσεις, με πάνω από 13.500 καταδίκες μόνο το 2024. Το 2022, ένας πρώην μισθοφόρος της ομάδας Wagner ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου με βαριοπούλα όταν αυτομόλησε στην ουκρανική πλευρά, με το φρικτό περιστατικό να καταγράφεται σε βίντεο και να διακινείται στο Telegram. Ο ιδρυτής της Wagner, ο Πριγκόζιν, σχολίασε ψυχρά: «Ένας σκύλος δέχεται το θάνατο ενός σκύλου… Ο Νούζιν ήταν προδότης».

Πόλεμος στην Ουκρανία: «Λύτρωση ο θάνατος»- Φρικτά βασανιστήρια περιμένουν όσους Ρώσους εγκαταλείπουν τη μάχη

Μονάδες αποκλεισμού, που σταθμεύουν πίσω από τις ρωσικές γραμμές, έχουν αναφερθεί ότι αποτρέπουν την υποχώρηση στρατιωτών, με εκτελεστές σκοπευτές να ανοίγουν πυρ κατά των λιποτακτών. Οι σοροί συχνά πετιούνται σε ρηχούς τάφους ή ποτάμια, ενώ ορισμένοι τραυματίες ή υποχωρούντες στρατιώτες «ολοκληρώνονται» με τη χρήση drones και εκρηκτικών.

Σε άλλες περιπτώσεις, όσοι αρνούνται να υπακούσουν γδύνονται και στοιβάζονται σε λάκκους, βιώνοντας συνθήκες φρικτής ταπείνωσης και πόνου. Παρά τις πολλές αναφορές, το Κρεμλίνο συνεχίζει να αρνείται την ύπαρξη σοβαρής απειθαρχίας στο στρατό του, υποστηρίζοντας ότι τέτοια περιστατικά είναι «διαδεδομένα» στον ουκρανικό στρατό.

Η εικόνα που αναδύεται είναι αυτή ενός στρατού όπου η αποφυγή της μάχης δεν συγχωρείται, οι τιμωρίες είναι ακραίες, και η επιβίωση εξαρτάται από την πλήρη υποταγή – με τον θάνατο να παρουσιάζεται συχνά ως η μόνη λύτρωση από τα φρικτά βασανιστήρια.