Ρωσία: «Μεγάλος Ρώσος πολιτικός και διπλωμάτης ο Ιωάννης Καποδίστριας» δήλωσε η Μαρία Ζαχάροβα με αφορμή τη συμπλήρωση 249 ετών από τη γέννηση του

Με αφορμή τη συμπλήρωση 249 ετών από τη γέννηση του

Η τοποθέτηση της Μόσχας έρχεται σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών ανακατατάξεων, όπου η ιστορία επιστρατεύεται συχνά ως εργαλείο διπλωματίας. Η αναφορά στον Καποδίστρια ως «Ρώσο πολιτικό» δεν αποτελεί ιστορική ανακρίβεια, δεδομένης της καριέρας του, ωστόσο η επιλεκτική χρήση της ταυτότητάς του εξυπηρετεί, σύμφωνα με αναλυτές, το τρέχον αφήγημα του Κρεμλίνου απέναντι στη Δύση.

«Διακεκριμένος Ρώσος Πολιτικός»: Η οπτική της Μόσχας

Στην ανάρτησή της, η Ζαχάροβα υπογραμμίζει την πολιτική και διπλωματική διάσταση του Καποδίστρια, αναφέροντας τον ως «διακεκριμένο Ρώσο πολιτικό και διπλωμάτη». Η επιλογή αυτή δεν είναι τυχαία: επιχειρεί να υπενθυμίσει τον καθοριστικό ρόλο που διαδραμάτισε η Ρωσία στη συγκρότηση της ευρωπαϊκής τάξης πραγμάτων και στη διαμόρφωση των ισορροπιών της εποχής.

Η εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ έκανε αναφορά και στην ελληνική καταγωγή του Καποδίστρια από την Κέρκυρα, καθώς και στις σπουδές του στην Ιταλία, όμως η κύρια έμφαση έπεσε στην ένταξή του στη ρωσική διπλωματική υπηρεσία το 1809 και στην αναρρίχησή του στη θέση του Υπουργού Εξωτερικών υπό τον Τσάρο Αλέξανδρο Α’. Μέσα από την παρουσίασή της, ο Καποδίστριας εμφανίζεται ως αρχιτέκτονας μιας ισορροπημένης ευρωπαϊκής τάξης, ενεργώντας υπό τη σκέπη της Ρωσίας και συμβάλλοντας στη διατήρηση της σταθερότητας.

Το «Καρφί» για την Ελβετική Ουδετερότητα

Το πιο ενδιαφέρον σημείο της ανάρτησης Ζαχάροβα αφορά τη σύνδεση του Καποδίστρια με την Ελβετία. Η Ρωσίδα αξιωματούχος υπενθύμισε τον ιστορικό του ρόλο στη διαμόρφωση του Ελβετικού Συντάγματος και στην κατοχύρωση της ελβετικής ουδετερότητας κατά το Συνέδριο της Βιέννης (1815).

Ρωσία: «Μεγάλος Ρώσος πολιτικός και διπλωμάτης ο Ιωάννης Καποδίστριας» δήλωσε η Μαρία Ζαχάροβα με αφορμή τη συμπλήρωση 249 ετών από τη γέννηση του

Βάσει αυτής της ιστορικής αναφοράς, η Ζαχάροβα στράφηκε κατά της σύγχρονης πολιτικής ηγεσίας της Βέρνης, υποστηρίζοντας ότι οι σύγχρονοι Ελβετοί πολιτικοί έχουν «απαρνηθεί τις αρχές» που θεμελίωσε ο Καποδίστριας, θυσιάζοντας την παραδοσιακή ουδετερότητα στο πλαίσιο κυρώσεων κατά της Ρωσίας και ευθυγράμμισης με τη Δύση. Η ρητορική αυτή, όπως σχολιάζουν αναλυτές, παρουσιάζει τη Ρωσία ως θεματοφύλακα των ιστορικών αξιών, αντιπαραβάλλοντας την με μια Ευρώπη που, κατά τη Μόσχα, φαίνεται να αγνοεί την ιστορική της μνήμη.

Ιστορική μνήμη και διπλωματική στρατηγική

Η ανάρτηση της Ζαχάροβα αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα χρήσης της ιστορίας ως εργαλείου «ήπιας ισχύος» (soft power). Τονίζοντας την ρωσική ιδιότητα του Καποδίστρια, η Μόσχα επιχειρεί:

  • Να αναδείξει τους βαθύτατους ιστορικούς δεσμούς Ρωσίας και Ευρώπης.

  • Να ασκήσει διπλωματική πίεση σε χώρες όπως η Ελβετία, αξιοποιώντας την ιστορία τους ως σημείο σύγκρισης.

  • Να διατηρήσει ζωντανή την εικόνα της Ρωσίας ως μεγάλης ευρωπαϊκής δύναμης με θετική συνεισφορά στο παρελθόν.

Για τη Ρωσία, ο Ιωάννης Καποδίστριας παραμένει μια εμβληματική μορφή που συνδέει την ιστορική της αυτοκρατορική παρουσία με τις σύγχρονες διπλωματικές επιδιώξεις της. Παρά το γεγονός ότι για τους Έλληνες αποτελεί τον πρώτο Κυβερνήτη και θεμελιωτή του νεοελληνικού κράτους, για τη Μόσχα είναι ένα ισχυρό σύμβολο επιρροής στην Ευρώπη. Η αναφορά στην ρωσική του καριέρα, παρότι επιλεκτική, αναγνωρίζει το πολιτικό του μέγεθος και τη σημασία του, ειδικά όταν αυτή προβάλλεται μέσα από το πρίσμα των ρωσικών συμφερόντων.

Exit mobile version