Ρωσία: Τι κρύβεται πίσω από την αδιάλλακτη στάση του Πούτιν για την Ουκρανία- Γιατί παρά τις απειλές και τις συνεχιζόμενες κυρώσεις της Δύσης, η αυτοπεποίθηση της Ρωσίας φαντάζει ακλόνητη

Το «οπλοστάσιο» του Βλαντίμιρ Πούτιν στις διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό της σύγκρουσης στην Ουκρανία βασίζεται σήμερα σε έναν συνδυασμό στρατιωτικών, εδαφικών και διπλωματικών πλεονεκτημάτων που ενισχύουν την αυτοπεποίθηση του Κρεμλίνου.

Ρωσία: Τι κρύβεται πίσω από την αδιάλλακτη στάση του Πούτιν για την Ουκρανία- Γιατί παρά τις απειλές και τις συνεχιζόμενες κυρώσεις της Δύσης, η αυτοπεποίθηση της Ρωσίας φαντάζει ακλόνητη

Η πρόσφατη ρητορική του Ρώσου προέδρου, με τις απειλές εναντίον δυτικών στρατευμάτων που ενδεχομένως επιχειρήσουν να εισέλθουν στην Ουκρανία, έχει γίνει δεκτή με ενθουσιασμό από το εσωτερικό ακροατήριο, υπογραμμίζοντας την αδιάλλακτη στάση του Πούτιν στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις.

Όπως σημειώνει το BBC, μερικές φορές η εντύπωση που αφήνει κανείς δεν προκύπτει από τα ίδια τα λόγια, αλλά από την αντίδραση που προκαλούν. Στη ρωσική Άπω Ανατολή, ο Πούτιν έστειλε σαφή προειδοποίηση προς τη Δύση: κάθε στρατιωτική παρουσία – ακόμη και ειρηνευτικές δυνάμεις – στην Ουκρανία θα θεωρηθεί νόμιμος στόχος για καταστροφή.

«Αν εμφανιστούν εκεί στρατεύματα», δήλωσε, «ιδιαίτερα εν μέσω των συνεχιζόμενων μαχών, θα θεωρηθούν νόμιμοι στόχοι για πλήρη εξουδετέρωση». Η αντίδραση του ακροατηρίου στο οικονομικό φόρουμ του Βλαδιβοστόκ ήταν άμεση: χειροκροτήματα, με Ρώσους αξιωματούχους και επιχειρηματίες να χαιρετούν με ενθουσιασμό την απειλή. Η σκηνή, ωστόσο, είχε κάτι ανατριχιαστικό, καθώς αντικατοπτρίζει την εσωτερική συναίνεση προς την επιθετική ρητορική του Κρεμλίνου.

Μόλις μια μέρα νωρίτερα, οι σύμμαχοι του Κιέβου, η λεγόμενη «Συμμαχία των Προθύμων», είχαν ανακοινώσει τη δημιουργία μεταπολεμικής «δύναμης διασφάλισης» για την Ουκρανία, δείχνοντας ότι οι δυτικές δυνάμεις επιδιώκουν ενεργό ρόλο στην ασφάλεια της περιοχής.

Η πρόταση του Πούτιν να συναντήσει τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, αλλά μόνο σε ρωσικό έδαφος, απέσπασε νέο κύμα χειροκροτημάτων στο εσωτερικό, ενώ εκτός Ρωσίας θεωρήθηκε σατιρική, αδιέξοδη και πολιτικά προσβλητική. Η στάση αυτή συνοψίζει τη στρατηγική του Κρεμλίνου: «Θέλουμε ειρήνη, αλλά μόνο υπό τους δικούς μας όρους. Δεν συμφωνείτε; Τότε ειρήνη δεν υπάρχει».

Ρωσία: Τι κρύβεται πίσω από την αδιάλλακτη στάση του Πούτιν για την Ουκρανία- Γιατί παρά τις απειλές και τις συνεχιζόμενες κυρώσεις της Δύσης, η αυτοπεποίθηση της Ρωσίας φαντάζει ακλόνητη

Η αδιάλλακτη στάση στηρίζεται σε πολλούς παράγοντες. Καταρχάς, στην πεποίθηση ότι οι ρωσικές δυνάμεις έχουν συγκριτικό πλεονέκτημα στο πεδίο της μάχης στην Ουκρανία. Κατά δεύτερο, στις διπλωματικές επιτυχίες: πρόσφατες συναντήσεις του Πούτιν στην Κίνα με ηγέτες όπως της Ινδίας και της Βόρειας Κορέας έστειλαν σαφές μήνυμα διεθνούς υποστήριξης.

Η Ρωσία φαίνεται επίσης να επηρεάζεται από την Αμερική: η πρόσκληση του Ντόναλντ Τραμπ για σύνοδο κορυφής στην Αλάσκα παρουσιάστηκε στη Μόσχα ως απόδειξη ότι οι δυτικές προσπάθειες απομόνωσης έχουν αποτύχει. Παρά τις απειλές και τα τελεσίγραφα του Τραμπ, η απουσία πραγματικής δράσης προσθέτει στην αυτοπεποίθηση του Κρεμλίνου. Ο Πούτιν, ενώ επαινεί δημόσια τις ειρηνευτικές πρωτοβουλίες, αρνείται ουσιαστικά κάθε παραχώρηση.

Προοπτικές ειρήνης: δύο διαφορετικά τούνελ

Παρά τις δηλώσεις του για «φως στο τέλος του τούνελ», οι δρόμοι Ρωσίας και Ουκρανίας (μαζί με τους ευρωπαίους συμμάχους) φαίνεται να οδηγούν σε διαφορετικούς προορισμούς. Η Ουκρανία και η Ευρώπη επιδιώκουν τερματισμό των εχθροπραξιών, διασφάλιση εγγυήσεων ασφαλείας και ενίσχυση των αμυντικών δυνατοτήτων του Κιέβου, ενώ ο Πούτιν φαντάζεται ένα μονοπάτι που οδηγεί σε ρωσική νίκη και αναδιαμόρφωση της παγκόσμιας ισορροπίας δυνάμεων.

Η ειρήνη παραμένει απρόσιτη όσο οι δύο πλευρές φαίνεται να βαδίζουν σε διαφορετικά «τούνελ», με διαφορετικά οράματα και προορισμούς, αφήνοντας αβέβαιο το μέλλον της σύγκρουσης.