Ρώσοι αναλυτές “βλέπουν” την Τουρκία να οδηγείται σε μετωπική σύγκρουση με τη Μόσχα – Στο επίκεντρο Κριμαία, Μαύρη Θάλασσα και νεο-Οθωμανικά σχέδια – Γιατί η Κυβέρνηση Μητσοτάκη κάνει πως δεν καταλαβαίνει αυτό που έρχεται;

Η ενίσχυση του γεωπολιτικού ρόλου της Τουρκίας από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ προκαλεί έντονο προβληματισμό στη Μόσχα, με Ρώσους αναλυτές να εκτιμούν ότι οι εξελίξεις ενδέχεται να οδηγήσουν σε μια νέα περίοδο σοβαρής αντιπαράθεσης μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας.

Ο Ρώσος γεωπολιτικός αναλυτής Ντμίτρι Ροντιόνοφ, μέλος γεωπολιτικού ινστιτούτου της Μόσχας, υποστηρίζει ότι η Άγκυρα αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία στους σχεδιασμούς της Δύσης, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τη Μαύρη Θάλασσα και το ζήτημα της Κριμαίας, το οποίο –όπως επισημαίνει– εξακολουθεί να αποτελεί στρατηγική επιδίωξη για την τουρκική πολιτική ηγεσία.

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ιστορικές σχέσεις Ρωσίας και Τουρκίας χαρακτηρίζονται από διαχρονικό ανταγωνισμό, παρά τις κατά καιρούς περιόδους συνεργασίας. Εκτιμά μάλιστα ότι, υπό την «ομπρέλα» του ΝΑΤΟ, η Άγκυρα θα μπορούσε να επιχειρήσει την επέκταση της επιρροής της στον μετασοβιετικό χώρο, είτε μέσω της Κριμαίας είτε μέσα από την ενίσχυση των δεσμών της με τουρκόφωνες χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Ο Ροντιόνοφ σημειώνει ακόμη ότι η μορφή που θα λάβει μια πιθανή αντιπαράθεση εξαρτάται από τις επιλογές των δύο πλευρών, προειδοποιώντας ότι οποιαδήποτε σύγκρουση μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ θα μπορούσε να έχει απρόβλεπτη διάρκεια και συνέπειες.

Παράλληλα, η σχέση Μόσχας και Άγκυρας εξακολουθεί να ισορροπεί ανάμεσα στη συνεργασία και στον ανταγωνισμό. Στη Συρία, οι δύο χώρες βρέθηκαν επί χρόνια σε αντίπαλα στρατόπεδα, με τη Ρωσία να στηρίζει την κυβέρνηση του Μπασάρ αλ Άσαντ και την Τουρκία να υποστηρίζει ένοπλες αντικαθεστωτικές οργανώσεις. Μετά τις μεγάλες ανακατατάξεις στη χώρα, οι δύο πλευρές επιχείρησαν να διατηρήσουν έναν δίαυλο συνεννόησης, προκειμένου να αποφευχθούν άμεσες στρατιωτικές συγκρούσεις.

Ανάλογη είναι η εικόνα και στη Λιβύη, όπου η Άγκυρα στηρίζει την κυβέρνηση της Τρίπολης, ενώ η Μόσχα διατηρεί σχέσεις με τις δυνάμεις του στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ. Επιπλέον, η αυξανόμενη τουρκική επιρροή στον Καύκασο και σε περιοχές του ευρύτερου μετασοβιετικού χώρου παρακολουθείται με ιδιαίτερη ανησυχία από το Κρεμλίνο.

Την ίδια ώρα, η Τουρκία συνεχίζει να προβάλλεται ως διαμεσολαβητής στον πόλεμο της Ουκρανίας. Ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν πραγματοποίησε νέες επαφές με τη ρωσική πλευρά, μεταφέροντας προτάσεις για κατάπαυση του πυρός, χωρίς όμως να υπάρξει θετική ανταπόκριση από τη Μόσχα.

Η φιλοξενία της επόμενης Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα αναδεικνύει τον αναβαθμισμένο ρόλο της Τουρκίας στη Συμμαχία, ενώ η τουρκική κυβέρνηση εξακολουθεί να ζητά από Ρωσία και Ουκρανία να αποφύγουν στρατιωτικές ενέργειες που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στη Μαύρη Θάλασσα.

Οι σχέσεις των δύο χωρών έχουν δοκιμαστεί επανειλημμένα τα τελευταία χρόνια. Η κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού Su-24 το 2015 οδήγησε σε σοβαρή διπλωματική κρίση, ενώ οι επιχειρήσεις της Τουρκίας στη βόρεια Συρία, η διαδικασία της Αστάνα και οι συγκρούσεις στην Ιντλίμπ ανέδειξαν το εύθραυστο των ισορροπιών, παρά τις συμφωνίες που κατά καιρούς επιτεύχθηκαν μεταξύ Βλαντίμιρ Πούτιν και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Παρά τη διατήρηση διαύλων επικοινωνίας, αρκετοί Ρώσοι αναλυτές θεωρούν ότι οι διαφωνίες μεταξύ των δύο χωρών παραμένουν βαθιές και αφορούν σχεδόν κάθε σημαντικό γεωπολιτικό μέτωπο, από τη Μαύρη Θάλασσα έως την Ανατολική Μεσόγειο.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, οι εξελίξεις γύρω από τη «Γαλάζια Πατρίδα», το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο συνεχίζουν να αποτελούν βασικά σημεία τριβής, με αρκετούς αναλυτές να εκτιμούν ότι οι σχέσεις Μόσχας και Άγκυρας θα παραμείνουν ιδιαίτερα εύθραυστες το επόμενο διάστημα.