Σχέδιο ανατροπής στην καρδιά του Βατικανού: Οι αποκαλύψεις για τη φερόμενη σύμπραξη Μπάνον–Επστάιν, ο “πόλεμος” κατά του Πάπα Φραγκίσκου και το παρασκήνιο μιας απόπειρας αποσταθεροποίησης της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας

Σοβαρές καταγγελίες και αποκαλύψεις φέρνουν στο φως ένα παρασκηνιακό σχέδιο που, σύμφωνα με δημοσιεύματα, είχε ως στόχο την αποδυνάμωση και ενδεχομένως την παραίτηση του Πάπα Πάπας Φραγκίσκος. Στο επίκεντρο των αναφορών βρίσκονται ο πρώην σύμβουλος του Ντόναλντ Τραμπ, Στιβ Μπάνον, και ο καταδικασμένος για σεξουαλικά εγκλήματα χρηματοοικονομικός παράγοντας Τζέφρι Επστάιν.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δημοσιοποιήθηκαν, οι δύο άνδρες φέρονται να συζήτησαν – ή και να επιδίωξαν – μια στρατηγική άσκησης πίεσης προς το Βατικανό, αξιοποιώντας σκάνδαλα και εσωτερικές κρίσεις της Καθολικής Εκκλησίας ως μοχλό αποσταθεροποίησης.


Η ιδεολογική σύγκρουση και το υπόβαθρο της αντιπαράθεσης

Ο Μπάνον, γνωστός για τη σκληρή εθνικιστική και αντικαθεστωτική ρητορική του, είχε επανειλημμένα επικρίνει τον Πάπα Φραγκίσκο, θεωρώντας ότι η πορεία μεταρρυθμίσεων και το άνοιγμα της Εκκλησίας σε κοινωνικά ζητήματα συνιστούν απομάκρυνση από τις παραδοσιακές αξίες.

Από την άλλη πλευρά, ο Πάπας Φραγκίσκος, από την εκλογή του έως σήμερα, έχει επιχειρήσει να δώσει έμφαση σε θέματα κοινωνικής δικαιοσύνης, μετανάστευσης και διαφάνειας, γεγονός που προκάλεσε αντιδράσεις σε πιο συντηρητικούς κύκλους, ιδιαίτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες.


Το φερόμενο σχέδιο πίεσης και η λογική του «kompromat»

Οι αποκαλύψεις κάνουν λόγο για μια στρατηγική συλλογής και αξιοποίησης επιβαρυντικών πληροφοριών (γνωστή στη διεθνή ορολογία ως «kompromat») που θα μπορούσαν να πλήξουν το περιβάλλον του Ποντίφικα.

Στο επίκεντρο φέρονται να βρίσκονταν:

Η λογική, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, ήταν να δημιουργηθεί ένα κλίμα έντονης αμφισβήτησης γύρω από την ηγεσία του Πάπα, οδηγώντας σε εσωτερική πίεση για παραίτηση – στα πρότυπα της παραίτησης του Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ’.


Ο ρόλος των ΜΜΕ και η επιδίωξη επικοινωνιακής απονομιμοποίησης

Κεντρικό στοιχείο της φερόμενης στρατηγικής ήταν η διοχέτευση πληροφοριών σε φιλικά προσκείμενα μέσα ενημέρωσης, ώστε να δημιουργηθεί ένα κύμα δημοσιότητας που θα έπληττε την αξιοπιστία του Πάπα – ιδιαίτερα σε χώρες όπου το συντηρητικό καθολικό ακροατήριο διατηρεί ισχυρή επιρροή.

Παράλληλα, παραμένει ασαφές σε ποιο βαθμό οι ισχυρισμοί του Επστάιν για πρόσβαση σε ευαίσθητα δίκτυα και πληροφορίες ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα ή αποτελούσαν υπερβολές, δεδομένου του ιστορικού του.


Η αποτυχία και οι πολιτικές προεκτάσεις

Παρά τον θόρυβο που προκάλεσαν οι αποκαλύψεις, καμία ανατροπή δεν σημειώθηκε. Ο Πάπας Φραγκίσκος παρέμεινε στη θέση του, συνεχίζοντας το ποιμαντικό και μεταρρυθμιστικό του έργο.

Ωστόσο, η υπόθεση – εφόσον επιβεβαιωθεί πλήρως – αναδεικνύει το βάθος της πολιτικής πόλωσης που διαπερνά ακόμη και θρησκευτικούς θεσμούς. Η πιθανή σύμπραξη πολιτικών στρατηγιστών με πρόσωπα που βαρύνονται με σοβαρές κατηγορίες, με στόχο την άσκηση πίεσης σε έναν από τους σημαντικότερους θρησκευτικούς ηγέτες παγκοσμίως, συνιστά ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό κεφάλαιο της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας.

Το ερώτημα που μένει ανοιχτό δεν αφορά μόνο το αν υπήρξε πράγματι οργανωμένο σχέδιο, αλλά και πόσο ευάλωτοι είναι οι διεθνείς θεσμοί σε επιχειρήσεις παρασκηνιακής επιρροής σε μια εποχή έντονης πολιτικής και ιδεολογικής σύγκρουσης.

Exit mobile version