«Σεισμός» στο Κίεβο: “Πολύ διεφθορά για να ενταχθούν στην ΕΕ” – Οι Ευρωπαίοι ηγέτες ένας – ένας γυρνάνε την πλάτη στην Ουκρανία με βαριές αιχμές κατά της Κυβέρνησης Ζελένσκι

Νέα συζήτηση για τα όρια της ευρωπαϊκής στήριξης προς την Ουκρανία βρίσκεται στο προσκήνιο, καθώς εντείνονται οι διαφορετικές προσεγγίσεις μεταξύ των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να συνεχιστεί η βοήθεια προς το Κίεβο.

Η Ουκρανία εξακολουθεί να βρίσκεται αντιμέτωπη με έναν παρατεταμένο πόλεμο, την ώρα που αρκετές ευρωπαϊκές χώρες καλούνται να ισορροπήσουν ανάμεσα στη στρατιωτική υποστήριξη του Κιέβου, τις οικονομικές πιέσεις στο εσωτερικό τους και τον κίνδυνο περαιτέρω κλιμάκωσης της σύγκρουσης με τη Ρωσία.

ΔΥΣΚΟΛΗ ΕΞΙΣΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥΣ

Η ευρωπαϊκή πολιτική απέναντι στον πόλεμο δεν εμφανίζεται πλέον απολύτως ενιαία. Παρότι η στήριξη προς την Ουκρανία παραμένει σημαντική, οι κυβερνήσεις διαφέρουν ως προς το ύψος της στρατιωτικής βοήθειας, τις οικονομικές δεσμεύσεις και κυρίως τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να επιτευχθεί μια μελλοντική ειρηνευτική συμφωνία.

Οι διαφωνίες αυτές δημιουργούν ένα πιο σύνθετο περιβάλλον για τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο οποίος συνεχίζει να ζητά από τους Ευρωπαίους συμμάχους περισσότερα όπλα, οικονομική στήριξη και μακροπρόθεσμες εγγυήσεις ασφαλείας.

Το ζήτημα, όμως, είναι κατά πόσο όλες οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες είναι διατεθειμένες να συνεχίσουν επ’ αόριστον την ίδια πολιτική.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΠΙΕΣΕΙΣ

Η πολυετής διάρκεια του πολέμου έχει αυξήσει σημαντικά το κόστος για τις ευρωπαϊκές οικονομίες.

Οι κυβερνήσεις πρέπει να χρηματοδοτούν παράλληλα την άμυνα, την ενεργειακή ασφάλεια και την κοινωνική πολιτική, ενώ σε αρκετές χώρες η κοινή γνώμη εμφανίζεται περισσότερο επιφυλακτική απέναντι σε νέες μεγάλες οικονομικές δεσμεύσεις.

Αυτό δημιουργεί ένα δύσκολο δίλημμα: περισσότερη βοήθεια προς την Ουκρανία σημαίνει υψηλότερο κόστος και μεγαλύτερες απαιτήσεις για τους ευρωπαϊκούς προϋπολογισμούς, ενώ μια σημαντική μείωση της στήριξης θα μπορούσε να επηρεάσει τη θέση του Κιέβου στο πεδίο των διαπραγματεύσεων.

Η «ΚΟΠΩΣΗ» ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

Παράλληλα, η συζήτηση για την ευρωπαϊκή «κόπωση» από τον πόλεμο επανέρχεται.

Μετά από χρόνια συγκρούσεων, κυρώσεων και οικονομικών επιβαρύνσεων, αρκετοί Ευρωπαίοι αξιωματούχοι αναζητούν τρόπους ώστε η στρατιωτική υποστήριξη να συνδυαστεί με μια διπλωματική προοπτική.

Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα εγκατάλειψη της Ουκρανίας. Δείχνει, όμως, ότι ένα μέρος της ευρωπαϊκής πολιτικής τάξης θέλει πλέον να εξετάσει πιο σοβαρά το πώς μπορεί να τερματιστεί η σύγκρουση.

Η ΡΩΣΙΚΗ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΣ

Την ίδια στιγμή, η Μόσχα παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις και προειδοποιεί ότι η περαιτέρω στρατιωτική εμπλοκή της Δύσης αυξάνει τον κίνδυνο μιας ευρύτερης αντιπαράθεσης.

Ρωσικές τοποθετήσεις έχουν επανειλημμένα κατηγορήσει τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ότι μετατρέπουν την Ουκρανία σε πεδίο αντιπαράθεσης με τη Ρωσία. Από την πλευρά τους, οι Ευρωπαίοι υποστηρίζουν ότι η βοήθεια προς το Κίεβο αποτελεί μέσο άμυνας απέναντι στη ρωσική επιθετικότητα.

Έτσι, η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε μια εξαιρετικά δύσκολη ισορροπία: να στηρίξει την Ουκρανία χωρίς να οδηγήσει τη σύγκρουση σε ανεξέλεγκτη κλιμάκωση.

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΖΕΛΕΝΣΚΙ

Για τον Ουκρανό πρόεδρο, η διατήρηση της ευρωπαϊκής ενότητας αποτελεί κρίσιμο παράγοντα.

Το Κίεβο χρειάζεται συνεχή οικονομική και στρατιωτική βοήθεια, όμως οι διαφορετικές προτεραιότητες των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων καθιστούν δυσκολότερη τη διαμόρφωση μιας ενιαίας στρατηγικής.

Η συζήτηση, επομένως, δεν αφορά απλώς το αν η Ευρώπη θα συνεχίσει να στηρίζει την Ουκρανία. Αφορά κυρίως το πόσο, για πόσο καιρό και με ποιον τελικό στόχο.

Και όσο ο πόλεμος παρατείνεται, τόσο αυξάνονται οι πιέσεις για μια αλλαγή προσέγγισης.

Η Ευρώπη δεν φαίνεται να εγκαταλείπει το Κίεβο, όμως η συζήτηση για το επόμενο βήμα γίνεται ολοένα πιο έντονη. Το μεγάλο ερώτημα πλέον είναι εάν η στρατιωτική στήριξη θα παραμείνει η βασική επιλογή ή εάν οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες θα στραφούν πιο αποφασιστικά προς μια διπλωματική λύση.