Σοκ και ανατριχίλα: 42χρονη μητέρα προσπαθούσε για 10 ολόκληρα χρόνια να κάνει παιδί και τώρα δικάζεται για τριπλή παιδοκτονία!

Η ανατριχιαστική υπόθεση τριπλής παιδοκτονίας που εκδικάζεται στο δικαστήριο του Κράισττσερτς, την μεγαλύτερη πόλη του νότιου νησιού της Νέας Ζηλανδίας, περιγράφεται ως η περίπτωση μιας μητέρας που δεν κατάφερε να επανέλθει σε κανονική κατάσταση μετά τις “διαταραχές ψυχικής υγείας” που της προκάλεσε η αποβολή στην πρώτη της εγκυμοσύνη.

Η 42χρονη γυναίκα που κάθεται στο εδώλιο κατηγορείται για τριπλή ανθρωποκτονία των τριών κοριτσιών που απέκτησε στη συνέχεια.

Η Λορίν Αν Ντίκασον κατηγορείται ότι τον Σεπτέμβριο 2021 σκότωσε τις 2 ετών δίδυμες Μάγια και Κάρλα καθώς και την 6χρονη Λιάν μέσα στο σπίτι τους στο Τιμαρού της Νέας Ζηλανδίας.

Η κατηγορούμενη έχει ομολογήσει ότι σκότωσε τα παιδιά της αλλά δηλώνει αθώα επικαλούμενη ότι πάσχει από παρανοϊκή διαταραχή.

Η δίκη της, που ξεκίνησε στις 17 Ιουλίου, συγκλονίζει τη χώρα. Ο κλινικός ψυχολόγος Γκάζι Μετούι που διεξήγαγε πραγματογνωμοσύνη είπε στο δικαστήριο ότι η 42χρονη γυναίκα πάσχει από κατάθλιψη εδώ και πάρα πολλά χρόνια, κατάσταση που έχει επιδεινωθεί.

Η γυναίκα που σήμερα κατηγορείται ότι σκότωσε τα τρία της παιδιά πάλεψε για να τα αποκτήσει. Μετά την αποτυχημένη εγκυμοσύνη που διεκόπη στην αρχή της, έπαθε εμμονή με το να γίνει μητέρα, όπως περιγράφεται στο δικαστήριο. Έκανε πολλές και επίπονες προσπάθειες να μείνει έγκυος μέσω εξωσωματικής. Οι θεραπείες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής την κατέβαλαν ψυχικά αλλά είχαν ευτυχές αποτέλεσμα καθώς το 2015 έγινε μητέρα αποκτώντας τη Λιάν ενώ το 2019 έγινε ξανά μητέρα αυτή τη φορά φέρνοντας στον κόσμο τα δίδυμα κοριτσάκια Μάγια και Κάρλα.

Όπως αναφέρουν στα ρεπορτάζ τους εφημερίδας της Νέας Ζηλανδίας που καλύπτουν τη συκλονιστική δίκη, ο δρ Μετούι, ένας από τους πέντε ψυχολόγους που την εξέτασαν, κατέθεσε στο δικαστήριο ότι για την 42χρονη “όλα ήταν μαύρα και απαίσια. Είχε έρθει το game over”.

Την εποχή που η Ντίκασον σκότωσε τις τρεις κόρες της, η πεντεμελής οικογένεια είχε μόλις μεταναστεύσει στη Νέα Ζηλανδία από τη Νότια Αφρική.

Η μετανάστευση επέτεινε το ψυχολογικό βάρος που ένοιωθε ήδη η 42χρονη, είπε ο δρ Μετούι στο δικαστήριο. Το άγχος της έλαβε πρωτοφανείς διαστάσεις. “Η γνώμη μου είναι ότι τα προβλήματά της με την κατάθλιψη την περίοδο των 11 ετών που ακολούθησε την αποβολή του πρώτου της παιδιού, συγχέονταν μετα προλβήματα γονιμότητας της”, είπε.

Και συνέχισε περιγράφοντας την κατάστασή της: “Έχασε το πρώτο της παιδί στις 18 εβδομάδες κύησης, την κυρίευσε προγεννητικό άγχος και στη συνέχεια μεταγεννητική (ή επιλόχεια) κατάθλιψη που μετατράπηκε σε χρόνια”.

Όσο για το παρελθόν της αποκαλύφθηκε ότι “πάντα στη ζωή της είχε αδυναμίες, από την εφηβεία της αλλά αργότερα ως νέα, 20χρονη γυναίκα. Όλα αυτά αποτελούν επιβαρυντικούς παράγοντες για την εμφάνιση επιλόχειας κατάθλιψης αργότερα. Γεγονός είναι ότι όλες οι μεταπτώσεις στην ψυχική της υγεία συνέβησαν μετά το 2010 από τη στιγμή που άρχισε να προσπαθεί να συλλάβει μέχρι που τελικά απέκτησε παιδιά”.

Ολοκληρώνοντας την κατάθεσή του, ο κλινικός ψυχολόγος τόνισε ότι “η μείζονα καταθλιπτική της διαταραχή – σοβαρού τύπου – τη στιγμή των παιδοκτονιών για τις οποίες κατηγορείται ήταν μια επέκταση και μέρος της χρόνιας επιλόχειας κατάθλιψής της από το 2015 μετά τη γέννηση της Λιάν που επανεμφανίστηκε το 2019 μετά τη γέννηση των διδύμων Κάρλα και Μάγια. Πληροί ωστόσο το ιατρικό και νομικό όριο για να δικαστεί για παιδοκτονία”.

Η 42χρονη έπνιξε τα τρία κοριτσάκια μετά από ένα επεισόδιο ανεξέλεγκτου εκνευρισμού που είχε το ένα από τα δίδυμα, η 2χρονη Κάρλα.

Συνολικά τρεις ψυχολόγοι που την εξέτασαν συμφωνούν ότι δεν ήταν ο θυμός της για το επεισόδιο που είχε το παιδί της η εξήγηση για τις πράξεις της. Η έκρηξη του παιδιού ερμηνεύεται ως ένα σημάδι ότι η οικογένεια της Λορίν Αν και του Γκρέιαμ Ντίκασον ήταν δυσλειτουργική.

Οι παιδοκτονίες που διέπραξε ήταν “βίαιες, σκληρές και εσκεμμένες” είπε ο ψυχολόγος στο δικαστήριο ο Δρ Μετούι είπε στο δικαστήριο αλλά υποστήριξε ότι η Λορίν Αν Ντίκασον μπορεί να δικαστεί καθώς κατά τη γνώμη του “η ψυχική της κατάσταση τη στιγμή των πράξεων για τις οποίες κατηγορείται δεν την εμπόδιζε να κατανοήσει τη φύση των πράξεων αυτών”.