Στο χείλος μιας νέας ανάφλεξης η Μέση Ανατολή: Η αντίστροφη μέτρηση της εύθραυστης εκεχειρίας ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν πυροδοτεί εφιαλτικά σενάρια χερσαίας εισβολής, με τον Ντόναλντ Τραμπ να βρίσκεται μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις και την Τεχεράνη να προετοιμάζει ασύμμετρη αντεπίθεση που απειλεί να τινάξει στον αέρα την παγκόσμια ισορροπία

Καθώς η λήξη της προσωρινής εκεχειρίας μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν πλησιάζει, χωρίς ουσιαστικά σημάδια προόδου στις διαπραγματεύσεις, τα σενάρια νέας κλιμάκωσης επανέρχονται δυναμικά στο προσκήνιο. Οι πιθανότητες για αποκλιμάκωση φαίνονται περιορισμένες, ενώ η ανησυχία για επανέναρξη των συγκρούσεων εντείνεται.

Σε εκτενή ανάλυσή της, η The Guardian εξετάζει το ενδεχόμενο μιας αμερικανικής χερσαίας επέμβασης στο Ιράν, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο η Τεχεράνη φέρεται να προετοιμάζεται για να απαντήσει, αξιοποιώντας ακόμα και τις εσωτερικές πολιτικές πιέσεις που αντιμετωπίζει ο Ντόναλντ Τραμπ.

Το σενάριο αυτό έρχεται σε αντίθεση με τις επανειλημμένες δεσμεύσεις του Τραμπ ότι δεν θα εμπλέξει τη χώρα σε έναν παρατεταμένο πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Ωστόσο, καθώς η δίμηνη σχεδόν ένταση κορυφώνεται και οι διπλωματικές προσπάθειες κρέμονται από μια λεπτή ισορροπία, αυξάνονται οι πιθανότητες να διαταχθεί μια στρατιωτική επιχείρηση στο έδαφος.

Παρά τις ελπίδες που είχαν δημιουργηθεί για αποκλιμάκωση, η αμερικανική πλευρά έχει ενισχύσει σημαντικά τη στρατιωτική της παρουσία στην περιοχή, στέλνοντας χιλιάδες επιπλέον στρατιώτες και υπογραμμίζοντας την ετοιμότητά της για κάθε ενδεχόμενο.

Αναλυτές, όπως ο Άλι Βαέζ, εκτιμούν ότι η ανάπτυξη τέτοιας κλίμακας δυνάμεων αυξάνει σημαντικά την πιθανότητα πραγματικής στρατιωτικής εμπλοκής, επισημαίνοντας ότι ο Τραμπ συχνά καταφεύγει στη χρήση ισχύος όταν έχει ήδη κινητοποιήσει στρατεύματα.

Την ίδια στιγμή, και η ιρανική πλευρά φαίνεται να προετοιμάζεται για το χειρότερο σενάριο. Ο πρόεδρος του κοινοβουλίου, Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, προειδοποίησε ότι το Ιράν είναι έτοιμο να ενεργοποιήσει νέες στρατηγικές στο πεδίο της μάχης, σε περίπτωση επανέναρξης των εχθροπραξιών.

Η στρατηγική της Τεχεράνη βασίζεται σε ασύμμετρο πόλεμο και αποκεντρωμένη άμυνα, με τους Φρουρούς της Επανάστασης να έχουν οργανωθεί σε τοπικές μονάδες, ώστε να διασφαλίζεται η επιχειρησιακή ευελιξία και η ανθεκτικότητα απέναντι σε πλήγματα.

Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αρακτσί, εμφανίστηκε προκλητικός, δηλώνοντας ότι η χώρα του δεν φοβάται μια πιθανή εισβολή και ότι κάτι τέτοιο θα αποδειχθεί καταστροφικό για τις αμερικανικές δυνάμεις.

Παράλληλα, η γεωστρατηγική σημασία περιοχών όπως τα Στενά του Ορμούζ και η θαλάσσια δίοδος Μπαμπ αλ-Μαντάμπ ενισχύει τον κίνδυνο ευρύτερης κρίσης, καθώς τυχόν διακοπή της ναυσιπλοΐας θα μπορούσε να προκαλέσει σοκ στις παγκόσμιες αγορές ενέργειας.

Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι μια χερσαία εισβολή δεν θα είναι εύκολη υπόθεση, καθώς το Ιράν διαθέτει την ικανότητα να πλήττει στόχους ακόμη και από το εσωτερικό του, ενώ παράλληλα θα επιδιώξει να αυξήσει το κόστος για τις ΗΠΑ, τόσο σε ανθρώπινες απώλειες όσο και σε οικονομικό επίπεδο, επηρεάζοντας και την εσωτερική πολιτική σκηνή της Ουάσινγκτον.