Συγκλονίζει ο Χρήστος Χωμενίδης: “Ο παππούς μου ήταν από τους 4 που ίδρυσαν το ΕΑΜ και ο μόνος από τους ιδρυτές, που εκτελέστηκε”

Ο Γρηγόρης Αρναούτογλου υποδέχτηκε στο “The 2Night Show” τον Χρήστο Χωμενίδη με τον γνωστό συγγραφέα να μιλά για τον συνονόματο παππού του, που ήταν ένας εκ των ιδρυτών του ΕΑΜ, την εκτέλεσή του στα “Ψηλά Αλώνια”, αλλά και για τα τελευταία του λόγια αλλά και τους λόγους που στο Δημοψήφισμα του 2015 τάχθηκε υπέρ του “ΝΑΙ” αλλά και για το αν θα ενδιαφερόταν να ασχοληθεί με την πολιτική.

“Στο σχολείο ήμουν το μαύρο πρόβατο, έκανα ο,τι μου κατέβαινε. Είχα πάρει την εντολή ότι σκοπός της ζωής μας είναι να ξεδιπλώνουμε την προσωπικότητά μας” δήλωσε αρχικά ο Χρήστος Χωμενίδης.

Αναφερόμενος στο παρελθόν της οικογένειάς του, ο γνωστός συγγραφέας υπογράμμισε πως “Και οι δύο μου παππούδες είχαν αφιερώσει τη ζωή τους στην κοινωνική αλλαγή, δηλαδή στο σοσιαλιστικό όραμα. Το τελευταίο πράγμα που τους ενδιέφερε ήταν να νοικοκυρευτούν και να κάνουν λεφτά. Ο ένας παππούς μου πέρασε 20 χρόνια στις εξορίες και εγώ έμαθα να μη με νοιάζει ιδιαίτερα το θέμα των λεφτών και αυτά που βγάζω να τα χαίρομαι με τους δικούς μου ανθρώπους ή να τα δίνω. Πλούσιος δεν είναι αυτός που έχει αλλά αυτός που δίνει. Ο παππούς μου, Χρήστος Χωμενίδης, ήταν από τους τέσσερις που ίδρυσαν το ΕΑΜ και ο μόνος από τους ιδρυτές, ο οποίος εκτελέστηκε . Θεωρώ ότι είχε ένα τέλος το οποίο ήταν αντάξιο της πορείας του. Πέθανε πολύ νέος 43 χρονών”

Στο ίδιο πλαίσιο ανέφερε ότι “Κρέμασαν 11 ανθρώπους στα “Ψηλά Αλώνια” στην Πάτρα τον Μάιο του 1944. Η τελευταία του επιθυμία ήταν η πιο απίστευτη, την οποία έμαθα πρόσφατα. Τους πήγαν στην πλατεία στις 4:00 τα ξημερώματα. Συνήθως έλεγαν ότι ήθελα να καπνίζουν ένα τσιγάρο. Ο παππούς μου σαν τελευταία επιθυμία ζήτησε να μιλήσει και μίλησε στα κλειστά παράθυρα και είπε στον κόσμο, ο οποίος τον άκουγε, ότι έρχεται η απελευθέρωση, τελειώνει ο πόλεμος, θα χάσουν οι Γερμανοί και αυτά τα οποία με τόσες θυσίες και αίμα κερδίσαμε και κυρίως την ενότητα των Ελλήνων στο να πολεμήσουν τον κατακτητή, πρέπει να φυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού, για να χτίσουμε μία κοινωνική, οικονομική και πολιτική δημοκρατία, η οποία να είναι όσο το δυνατόν πιο διευρυμένη. Αυτόν των λόγο τον έβγαλε 3 λεπτά πριν τον κρεμάσουν, συνεπώς δεν μπορώ παρά να είμαι περήφανος”

Όσον αφορά τη σχέση του με την πολιτική, ο Χρήστος Χωμενίδης σημείωσε ότι “Δε θα ήθελα καθόλου να γίνω πρωθυπουργός. Επειδή έχω ψυχανεμιστεί πώς είναι, δε θα είχα την πειθαρχεία που χρειάζεται. Προτιμώ να είμαι μποέμ, παρά πρωθυπουργός. Όταν χρειάστηκε ήρθα απέναντι από τα γεγονότα, αδιαφορώντας για το αν θα είμαι αρεστός. Αυτό συνέβη μετά την κρίση και κορυφώθηκε με το δημοψήφισμα. Δεν πίστευα κουβέντα από αυτά τα οποία έλεγε η παράταξη που πήρε την εξουσία, ότι θα σκίσει ή θα καταργήσει τα μνημόνια με νόμο του ενός άρθρου. Πίστευα ότι το μνημόνιο είναι αναγκαιότητα εκεί που είχαμε φτάσει, απλώς πρέπει να κατανεμηθούν τα βάρη τα οικονομικά δίκαια, να μην πέσουν όλα τα βάρη στις πλάτες των πιο οικονομικά ασθενών τάξεων και πίστευα ότι είναι και μία ευκαιρία για δυνάμωμα της δημοκρατίας και της κοινωνικής συνοχής. Με την έννοια ότι αν γινόταν μία κοινωνικά δίκαια κατανομή των βαρών των μνημονίων, θα προχωράγαμε έτσι. Στο δημοψήφισμα ήμουν με το ‘ναι’, έχασα πάρα πολλούς φίλους, ίσως και αναγνώστες αλλά δεν μετάνιωσα στιγμή. Δεν ζω για να αρέσω. Επιβεβαιωθήκαμε και δικαιωθήκαμε μετά με την περίφημη greek κωλοτούμπα. Είχα φοβηθεί πάρα πολύ ότι μπορεί και να μη γινόταν και έχω την άποψη ότι λειτούργησε το ένστικτο της αυτοσυντήρησης του συγκεκριμένου ανθρώπου”

“Σε κάθε γενιά αντιστοιχεί μια μεγάλη κρίση. Στη γενιά των γονιών μου ήταν η δικτατορία και μετά η Κύπρος, στη γενιά των παππούδων μας ήταν ο εμφύλιος και η κατοχή -φοβερά πράγματα-, στη γενιά των προπαππούδων μας η Βυζαντινή καταστροφή. Η δική μας κρίση που ξεκίνησε το 2009 και έφτασε μέχρι τότε που βγήκαμε από τα μνημόνια, είναι η πιο light σε σχέση με την κρίση που πέρασαν οι γονείς μας ή οι παππούδες μας και φοβάμαι ότι είναι πιο light και από τις κρίσεις που θα ζήσουν τα παιδιά μας. εγώ πιστεύω ότι ο 21ος αιώνας θα είναι πιο συναρπαστικός από τον 20ο και με την καλή και με την κακή έννοια” δήλωσε σε άλλο σημείο της συνέντευξης.

Επιπλέον, τόνισε πως “Δε θέλω να αποκτήσω πολιτειακό αξίωμα. Μου έχουν γίνει προτάσεις από κόμματα. Η δύναμή μου είναι οι αναγνώστες μου, η δύναμή μου είναι το κείμενό μου και η ανταμοιβή μου είναι να με σταματάει ένας άνθρωπος στο δρόμο και να μου λέει ότι ‘διάβασα κάτι δικό σου και μου άρεσε’. Αν εγώ πήγαινα και έμπαινα σε ένα ψηφοδέλτιο, αυτομάτως σε μια στιγμή θα εξαφανιζόταν. Επίσης δεν έχω κανένα λόγο να δεχτώ κομματική πειθαρχία από κανέναν. Είμαστε πολιτικά ζώα εκ γενετής και μέχρι το θάνατό μας, δεν προσπαθώ στα βιβλία μου να περάσω πολιτικά νοήματα, μου βγαίνουν“.

Όσον αφορά τη σχέση του με την πίστη, ο γνωστός συγγραφέας σημείωσε πως “Πιστεύω στον Θεό πολλές στιγμές κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αν υπάρχει Θεός δεν τον αντιλαμβάνομαι ούτε ως τιμωρό, ούτε ως λογοκριτή, ούτε ως έναν σεμνότυφο τύπο. Ο καθένας έχει τον δικό του προσωπικό Χριστό. Ο δικός μου Χριστός είναι ο ωραιότερος τύπος του κόσμου. Αν ήταν εδώ, θα έκανε ό,τι κάνουμε εμείς και ακόμα χειρότερα“.