Τέλος «εποχής» για τον Μητσοτάκη; Τι σηματοδοτούν οι ιστορικές συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα;

«Τίποτε δεν είναι πλέον όπως πριν»! Το μήνυμα αυτό αποστέλλουν τα συλλαλητήρια της Τετάρτης σε όλη τη χώρα, με κορυφαίο αυτό στην Αθήνα, αλλά και σε άλλες μεγάλες πόλεις, όπως η Θεσσαλονίκη, η Λάρισα, η Πάτρα κοκ.

Κοινή, άλλωστε, είναι η εκτίμηση πως οι συγκεντρώσεις της 8ης Μαρτίου ήταν οι μεγαλύτερες συγκεντρώσεις στη χώρα την τελευταία δεκαετία και πάνω, ξεπερνώντας κάθε προσδοκία των διοργανωτών.

Η τραγωδία στα Τέμπη και οι προσπάθειες του Κυριάκου Μητσοτάκη να αποποιηθεί προσωπικά κάθε ευθύνη, επιδιώκοντας να τη ρίξει όλη στον… σταθμάρχη ή να επιχειρήσει συμψηφισμό με άλλες κυβερνήσεις (λες και ο ίδιος δεν κυβερνάει αυτή τη χώρα για τέσσερα χρόνια), γυρνάει ήδη μπούμερανγκ. Ταυτόχρονα η -μεσοβέζικη- προσπάθεια να εγκαταλείψει αυτή τη στρατηγική με μια ανάρτηση το πρωί της Κυριακής (!), κάνει τα πράγματα χειρότερα, καθώς γίνεται αμέσως αντιληπτή η σκοπιμότητά της και αποκαλύπτεται η υποκρισία!

Ο πρωθυπουργός βρίσκεται ήδη ενώπιον νέων και μεγαλύτερων αδιεξόδων: είναι υποχρεωμένος να αλλάξει τον πολιτικό σχεδιασμό του για κάλπες στις 9 Απριλίου γιατί κατανοεί ότι θα ηττηθεί, ενώ η παράταση του χρόνου της διακυβέρνησης ενδέχεται να πολλαπλασιάσει το πολιτικό κλίμα σε βάρος του.

Οι ιστορικές συγκεντρώσεις της Τετάρτης, που ζητούν να μην συγκαλυφθεί το έγκλημα των Τεμπών πίσω από έναν σταθμάρχη, αλλά και να αλλάξει ρότα η χώρα, σηματοδοτούν το τέλος μιας εποχής:

-Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναδεικνύεται αργά αλλά σταθερά όχι μόνο ως πρόβλημα της χώρας, αλλά και της Νέας Δημοκρατίας. Υπογείως ξεκινούν ήδη οι διεργασίες στο κυβερνών κόμμα.

-Η τακτική της αυτοδυναμίας, τακτική για να διασωθεί με δεύτερες κάλπες ο ίδιος ο Κ. Μητσοτάκης, αναδεικνύεται σε πρόβλημα αστάθειας για τη χώρα, καθώς κανείς πλέον δεν πιστεύει -ιδίως μετά το έγκλημα των Τεμπών- πως υπάρχει περίπτωση αυτοδυναμίας για κανένα κόμμα.

-Η πρώτη θέση στις κάλπες με απλή αναλογική δεν είναι πλέον καθόλου βέβαιη για τη ΝΔ, αντιθέτως παίζεται με πολλές πιθανότητες να μην είναι το κυβερνών κόμμα, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ – όπως τουλάχιστον δείχνουν κυλιόμενες μετρήσεις και τα ποιοτικά ευρήματα των focus group.

-Η προσπάθεια του Μαξίμου η δυσαρέσκεια προς την κυβέρνηση να μετατραπεί σε «αντισυστημική ψήφο» – σε «ακροδεξιά» ψήφο είναι ίσως η σωστή λέξη- προκειμένου να μην μετακινηθεί στον ΣΥΡΙΖΑ δεν δείχνει να αποδίδει. Και ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίζει και τα ανισυστημικά κόμματα ανεβαίνουν.

Με το «τέλος εποχής» που σηματοδοτούν οι συγκεντρώσεις της 8ης Μαρτίου το επόμενο διάστημα ως τις εκλογές αρχίζει να αποκτά ιδιαίτερα ενδιαφέρον σε όλα τα επίπεδα.