Τουρκία: Τα βρίσκει «μπαστούνια» ο Ερντογάν με τη «Γαλάζια Πατρίδα» του!- Διεθνείς συμφωνίες και νέες συμμαχίες ακυρώνουν τις τουρκικές αξιώσεις στην Ανατολική Μεσόγειο φέρνοντας τους Τούρκους σε στρατηγικό αδιέξοδο!

Το τουρκικό δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» φαίνεται να βρίσκεται πλέον σε αδιέξοδο, καθώς οι διεθνείς συμφωνίες και οι ενεργειακές συμμαχίες Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου έχουν ουσιαστικά ακυρώσει τις τουρκικές αξιώσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.

Τουρκία: Τα βρίσκει «μπαστούνια» ο Ερντογάν με τη «Γαλάζια Πατρίδα» του!- Διεθνείς συμφωνίες και νέες συμμαχίες ακυρώνουν τις τουρκικές αξιώσεις στην Ανατολική Μεσόγειο φέρνοντας τους Τούρκους σε στρατηγικό αδιέξοδο!

Οι τελευταίες εξελίξεις σε Κύπρο και Ανατολική Μεσόγειο αποδεικνύουν ότι το τουρκικό επεκτατικό αφήγημα, όπως διαμορφώθηκε από τους απόστρατους ναυάρχους Τζεμ Γκιουρντενίζ και Τζιχάτ Γιαϊτσί και υιοθετήθηκε από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έχει φτάσει σε κρίσιμο σημείο αμφισβήτησης. Όπως επισημαίνει ο Τόλγκα Γκιουνέι στο Siyasi Haber, οι διεθνείς συμφωνίες της Κυπριακής Δημοκρατίας, σε συνδυασμό με τις ενεργειακές και γεωπολιτικές κινήσεις της περιοχής, έχουν στην πράξη ακυρώσει την τουρκική αφήγηση.

Το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» διεκδικεί εκτεταμένο «εθνικό θαλάσσιο χώρο» για την Τουρκία, καλύπτοντας περίπου 462.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα στη Μαύρη Θάλασσα, το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Ωστόσο, αυτή η θεώρηση παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), καθώς αγνοεί το δικαίωμα κατοικημένων νησιών, όπως η Κύπρος, η Κρήτη και η Σικελία, να έχουν δικές τους ΑΟΖ.

Η Άγκυρα, η οποία δεν έχει υπογράψει την UNCLOS, έχει απορρίψει τις συμφωνίες οριοθέτησης ΑΟΖ της Κύπρου με την Αίγυπτο (2003), το Ισραήλ (2010) και τον Λίβανο (2024). Παρ’ όλα αυτά, οι διεθνείς δυνάμεις θεωρούν τις τουρκικές αξιώσεις παράνομες, ενώ η διεθνής κοινότητα επιμένει στην τήρηση των κανόνων δικαίου.

Η Λευκωσία έχει καταφέρει, μέσα σε δύο δεκαετίες και με ιδιαίτερη ένταση το τελευταίο διάστημα, να εξασφαλίσει στρατηγικές συμφωνίες που υπονομεύουν τον τουρκικό σχεδιασμό. Η πρόσφατη συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ με τον Λίβανο έκλεισε ένα κρίσιμο «παράθυρο» που επιχειρούσε να εκμεταλλευτεί η Άγκυρα. Παράλληλα, η προώθηση του αγωγού EastMed, με στήριξη ΕΕ, Ισραήλ, Ελλάδας και Ιταλίας, ενισχύει την ενεργειακή σταθερότητα της περιοχής.

Η Κύπρος συμμετέχει ενεργά στο East Mediterranean Gas Forum (EMGF), από το οποίο η Τουρκία παραμένει αποκλεισμένη. Η αδειοδότηση κολοσσών του ενεργειακού κλάδου, όπως οι Eni, Total και ExxonMobil, και οι εμπορικές συμφωνίες για το κοίτασμα Kronos (οικόπεδο 6), με προγραμματισμένη παραγωγή φυσικού αερίου το 2027, αποδεικνύουν ότι οι τουρκικές απειλές δεν κατάφεραν να ανακόψουν την ενεργειακή πορεία της Κύπρου.

Παρά τις συνεχείς NAVTEX, τις απειλές και την αποστολή ερευνητικών σκαφών όπως το «Ορούτς Ρέις», η Τουρκία δεν κατάφερε να ανατρέψει καμία διεθνή συμφωνία. Αντιθέτως, βρέθηκε αντιμέτωπη με ευρωπαϊκές κυρώσεις και σε διπλωματική απομόνωση. Χώρες-κλειδιά όπως η Γαλλία, η Ιταλία, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ενίσχυσαν στρατιωτικά Ελλάδα και Κύπρο, καθιστώντας την τουρκική στρατηγική αναποτελεσματική.

Τουρκία: Τα βρίσκει «μπαστούνια» ο Ερντογάν με τη «Γαλάζια Πατρίδα» του!- Διεθνείς συμφωνίες και νέες συμμαχίες ακυρώνουν τις τουρκικές αξιώσεις στην Ανατολική Μεσόγειο φέρνοντας τους Τούρκους σε στρατηγικό αδιέξοδο!

Ακόμη και σε στρατιωτικό επίπεδο, η «Mavi Vatan» περιορίστηκε σε εκτεταμένες ασκήσεις μόνο το 2019. Έκτοτε, η Άγκυρα περιορίστηκε σε μικρότερης κλίμακας ασκήσεις, όπως το «Denizkurdu», αναγνωρίζοντας ότι η «Γαλάζια Πατρίδα» παραμένει περισσότερο σύνθημα παρά πραγματική στρατηγική ισχύς.

Η Ελλάδα και η Κύπρος αναβαθμίζουν τη θέση τους στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Ελλάδα προχωρά σε νέες συμφωνίες έρευνας υδρογονανθράκων με Chevron και HELLENiQ Energy στο Ιόνιο και στη Νότια Κρήτη, ενώ η Κύπρος κατοχυρώνει τα δικαιώματα της ΑΟΖ μέσω συνεχών διμερών συμφωνιών.

Το δίκτυο συμμαχιών Ελλάδας–Κύπρου–Αιγύπτου–Ισραήλ δημιουργεί ένα πλήρως αναγνωρισμένο πλέγμα ΑΟΖ, ακυρώνοντας στην πράξη το Τουρκο-Λιβυκό μνημόνιο του 2019. Το μνημόνιο αυτό, αν και το μόνο «κέρδος» της Άγκυρας στην περιοχή, παραμένει νομικά αδύναμο και πολιτικά εξαρτημένο από την αστάθεια στη Λιβύη.

Η Ανατολική Μεσόγειος εξελίσσεται σε στρατηγικό διάδρομο για τον νέο εμπορικό άξονα Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης (IMEC) και για την ενεργειακή ασφάλεια της ΕΕ. Ο ρόλος του Ισραήλ ως «χωροφύλακα» των αγωγών καθιστά τα ισραηλινά συμφέροντα παράγοντα που η Τουρκία δεν μπορεί να αγνοήσει.

Συνολικά, όπως υπογραμμίζει ο Γκιουνέι, η «Mavi Vatan» έχει ξεπεραστεί από τις εξελίξεις. Η Τουρκία απέτυχε να ανακόψει τις συμμαχίες Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ–Αιγύπτου, οι μεγάλες ενεργειακές εταιρείες συνεχίζουν απρόσκοπτα τη δραστηριότητά τους, και η Λευκωσία ενισχύει διαρκώς το θεσμικό και ενεργειακό της βάρος. Παρά τους στρατιωτικούς λεονταρισμούς, η Άγκυρα βρίσκεται ουσιαστικά εκτός παιχνιδιού, ενώ Ελλάδα και Κύπρος καθορίζουν με τη διπλωματία και τις διεθνείς συμφωνίες το νέο γεωπολιτικό και ενεργειακό τοπίο της Ανατολικής Μεσογείου.