Τραγωδία στην Πλάκα: Έξι νεκροί για έναν χαλκοσωλήνα αξίας 20 ευρώ! – Μήπως ήρθε η ώρα να ασκηθούν διώξεις και στους κλεπταποδόχους που συντηρούν το έγκλημα και την ασυδοσία;

Τρεις συλλήψεις μετά από έρευνα 34 ημερών για τη φονική έκρηξη. Η αλυσίδα του εγκλήματος, όμως, δεν σταματά σε εκείνους που αφαιρούν τον χαλκό, αλλά φτάνει μέχρι τους αποδέκτες των κλοπιμαίων.

Τραγωδία στην Πλάκα: Έξι νεκροί για έναν χαλκοσωλήνα αξίας 20 ευρώ! – Μήπως ήρθε η ώρα να ασκηθούν διώξεις και στους κλεπταποδόχους που συντηρούν το έγκλημα και την ασυδοσία;

Ένας χαλκοσωλήνας αξίας μόλις 20 ευρώ στάθηκε η αφορμή για μια ανείπωτη τραγωδία στην Πλάκα, στις 25 Σεπτεμβρίου, που άφησε πίσω της έξι νεκρούς και μια ολόκληρη κοινωνία συγκλονισμένη. Τρεις άνδρες επιχείρησαν να ξηλώσουν χάλκινες σωληνώσεις από κτίριο στην οδό Λυσικράτους, προκαλώντας διαρροή φυσικού αερίου.

Λίγες ώρες αργότερα, η έκρηξη που ακολούθησε ισοπέδωσε ουσιαστικά το κτίριο και έκοψε βίαια το νήμα της ζωής έξι ανθρώπων που δεν μπορούσαν να φανταστούν τι επρόκειτο να συμβεί. Η τραγική διάσταση της υπόθεσης γίνεται ακόμη μεγαλύτερη, καθώς μία από τις γυναίκες που διαμελίστηκαν κυοφορούσε παιδί τεσσάρων μηνών. Έτσι, πίσω από τον αριθμό των θυμάτων κρύβεται μια ακόμη ζωή που χάθηκε πριν καν προλάβει να γεννηθεί.

Έπειτα από 34 ημέρες ερευνών, οι τρεις φερόμενοι ως δράστες συνελήφθησαν και πλέον βρίσκονται αντιμέτωποι με τη Δικαιοσύνη. Η εξιχνίαση της υπόθεσης ήρθε μέσα από τη συστηματική δουλειά των ανακριτικών υπαλλήλων της Πυροσβεστικής, οι οποίοι αξιοποίησαν οπτικό υλικό, μαρτυρίες και επιστημονικά ευρήματα, προκειμένου να συνθέσουν το παζλ της μοιραίας νύχτας.

Οι συλλήψεις, ωστόσο, όσο σημαντικές κι αν είναι, δεν μπορούν να διορθώσουν το ανεπανόρθωτο. Έξι άνθρωποι δεν πρόκειται να επιστρέψουν στις οικογένειές τους και καμία δικαστική απόφαση δεν μπορεί να ανατρέψει αυτή την πραγματικότητα. Και ενώ το ενδιαφέρον στρέφεται εύλογα στους ανθρώπους που έκοψαν τον σωλήνα, ένα κρίσιμο ερώτημα εξακολουθεί να παραμένει στο τραπέζι: Ποιοι παραλαμβάνουν και αγοράζουν τον κλεμμένο χαλκό;

Ποιοι εξασφαλίζουν στους δράστες τη δυνατότητα να μετατρέπουν τη λεία τους σε μετρητά και, τελικά, να συνεχίζουν την ίδια επικίνδυνη δραστηριότητα; Και κυρίως, γιατί όσοι συντηρούν αυτή την αγορά εξακολουθούν να μην αντιμετωπίζουν με την αυστηρότητα που προβλέπει ο νόμος τις συνέπειες των πράξεών τους;

Οι κλέφτες αλλάζουν πρόσωπα και περιοχές, οι αποδέκτες του χαλκού παραμένουν

Η παράνομη αφαίρεση χαλκού αποτελεί εδώ και χρόνια μια ιδιαίτερα επικερδή δραστηριότητα για οργανωμένες ομάδες, αλλά και για μεμονωμένα άτομα που αναζητούν εύκολο και γρήγορο χρήμα. Ανάμεσά τους βρίσκονται συχνά και εξαρτημένοι από ναρκωτικές ουσίες, οι οποίοι επιχειρούν να εξασφαλίσουν τα χρήματα της επόμενης δόσης. Οι λόγοι μπορεί να διαφέρουν, οι συνέπειες όμως είναι εξίσου επικίνδυνες και, σε ορισμένες περιπτώσεις, απολύτως καταστροφικές.

Ιδιαίτερα όταν η δράση των επιτήδειων στρέφεται εναντίον εγκαταστάσεων που βρίσκονται σε λειτουργία, όπως δίκτυα ηλεκτροδότησης, ύδρευσης ή φυσικού αερίου, μια φαινομενικά απλή κλοπή μπορεί να εξελιχθεί σε πραγματική απειλή για ανθρώπινες ζωές. Οι δράστες δεν αγνοούν ότι ο χαλκός έχει εμπορική αξία ούτε ότι υπάρχει μια αγορά πρόθυμη να τον απορροφήσει. Αυτή ακριβώς η δυνατότητα διάθεσης των κλοπιμαίων είναι που τροφοδοτεί τη συνέχιση του φαινομένου.

Επομένως, αν οι Αρχές θέλουν να χτυπήσουν το πρόβλημα στη ρίζα του, δεν αρκεί να εντοπίζουν εκείνους που αφαιρούν τα μέταλλα. Οφείλουν να στρέψουν το βάρος των ελέγχων και στους ανθρώπους που τα παραλαμβάνουν, τα αγοράζουν και τους εξασφαλίζουν τη δυνατότητα να συνεχίζουν.

Η διαφορά ανάμεσα στις δύο πλευρές είναι άλλωστε εμφανής. Ο κλέφτης μπορεί να μετακινείται από περιοχή σε περιοχή, να δρα υπό την κάλυψη της νύχτας και να εξαφανίζεται προτού γίνει αντιληπτή η παρουσία του. Μια επιχείρηση εμπορίας και επεξεργασίας παλαιών μετάλλων, αντίθετα, διαθέτει συγκεκριμένη διεύθυνση, εγκαταστάσεις, υπεύθυνους και καταγεγραμμένη εμπορική δραστηριότητα. Οι συναλλαγές μπορούν να ελεγχθούν, τα παραστατικά να διασταυρωθούν και η προέλευση των μετάλλων να αποτελέσει αντικείμενο ουσιαστικής διερεύνησης.

Γιατί, λοιπόν, να μη βρίσκεται εκεί ένα από τα βασικά σημεία στα οποία θα επικεντρώνεται η αστυνομική δράση; Αυτό, φυσικά, δεν σημαίνει ότι κάθε επιχείρηση ανακύκλωσης μετάλλων πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ύποπτη. Υπάρχουν επαγγελματίες που δραστηριοποιούνται απολύτως νόμιμα και τηρούν τις προβλεπόμενες διαδικασίες. Υπάρχουν, όμως, και εκείνοι που, γνωρίζοντας ή επιλέγοντας να αγνοούν την παράνομη προέλευση των υλικών, αγοράζουν κλεμμένο χαλκό χωρίς τα απαραίτητα παραστατικά και χωρίς ουσιαστικό έλεγχο. Αυτοί αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους κρίκους στην αλυσίδα της εγκληματικής δραστηριότητας.

Τραγωδία στην Πλάκα: Έξι νεκροί για έναν χαλκοσωλήνα αξίας 20 ευρώ! – Μήπως ήρθε η ώρα να ασκηθούν διώξεις και στους κλεπταποδόχους που συντηρούν το έγκλημα και την ασυδοσία;

Οι 561 κλοπές χαλκού στη Θεσσαλία αποκαλύπτουν τις διαστάσεις του φαινομένου

Το πόσο βαθιά έχει ριζώσει το πρόβλημα αποτυπώνεται χαρακτηριστικά σε μια μεγάλη αστυνομική επιχείρηση που έγινε γνωστή τον περασμένο Μάιο στη Θεσσαλία. Τότε, η Ελληνική Αστυνομία ανακοίνωσε την εξάρθρωση εγκληματικής οργάνωσης, στα μέλη της οποίας αποδόθηκαν συνολικά… 561 κλοπές χαλκού από μετασχηματιστές του ΔΕΔΔΗΕ στις περιοχές της Καρδίτσας και της Λάρισας.

Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση, τα μέταλλα που αφαιρούνταν από τις εγκαταστάσεις του δικτύου κατέληγαν σε επιχείρηση επεξεργασίας και ανακύκλωσης μετάλλων στην ευρύτερη περιοχή της Λάρισας. Πρόκειται για μια χαρακτηριστική περίπτωση που αναδεικνύει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τη διαδρομή του κλεμμένου χαλκού: από το σημείο της παράνομης αφαίρεσης μέχρι την επιχείρηση όπου αποκτά εμπορική αξία και μετατρέπεται σε χρήμα.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται και οι δηλώσεις της εκπροσώπου της Ελληνικής Αστυνομίας, Κωνσταντίας Δημογλίδου, μετά τη φονική έκρηξη στην Πλάκα. Όπως ανέφερε, οι έρευνες των Αρχών επεκτείνονται και στις επιχειρήσεις που προμηθεύονται κλεμμένα μέταλλα, επισημαίνοντας παράλληλα ότι έχουν υπάρξει συλλήψεις υπευθύνων τέτοιων επιχειρήσεων.

Η συγκεκριμένη κατεύθυνση δεν θα πρέπει να αποτελεί απλώς μια περιστασιακή αντίδραση μετά από ένα τραγικό συμβάν. Χρειάζεται να μετατραπεί σε σταθερή, οργανωμένη και διαρκή πρακτική. Οι έλεγχοι δεν μπορεί να εντατικοποιούνται μόνο όταν μια υπόθεση προκαλεί πανελλαδική κατακραυγή και το τίμημα έχει ήδη μετρηθεί σε ανθρώπινες ζωές. Η ουσιαστική αστυνόμευση οφείλει να προηγείται της επόμενης τραγωδίας και όχι να ακολουθεί εκ των υστέρων.

Λουκέτο στις επιχειρήσεις που αποδεδειγμένα αγοράζουν κλεμμένα μέταλλα

Η αντιμετώπιση της παράνομης διακίνησης χαλκού δεν μπορεί να περιορίζεται σε συλλήψεις των φυσικών αυτουργών. Απαιτεί ένα σαφές και αυστηρό πλαίσιο ελέγχων και κυρώσεων για όσους αποδεδειγμένα συμμετέχουν στην αγορά των κλοπιμαίων. Όταν διαπιστώνεται ότι μια επιχείρηση παραλαμβάνει κατ’ επανάληψη κλεμμένα μέταλλα, οι προβλεπόμενες ποινικές και διοικητικές συνέπειες πρέπει να εφαρμόζονται χωρίς καθυστερήσεις. Και εφόσον συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις, θα πρέπει να εξετάζεται ακόμη και η αναστολή της λειτουργίας της.

Οι εκ των υστέρων έλεγχοι, όσο αναγκαίοι κι αν είναι μετά από ένα δυστύχημα με τόσο βαρύ απολογισμό, δεν αρκούν για να προστατεύσουν την κοινωνία. Το ζητούμενο είναι να δημιουργηθεί ένας μηχανισμός πρόληψης που θα εντοπίζει εγκαίρως τις παράνομες συναλλαγές και θα στερεί από τους δράστες τη δυνατότητα να διαθέτουν τα κλοπιμαία τους. Στην περίπτωση του χαλκού, αυτό σημαίνει ότι οι αγοραστές πρέπει να βρεθούν στο επίκεντρο της προσπάθειας των Αρχών.

Γιατί η ευθύνη δεν βαραίνει μόνο εκείνον που αφαιρεί έναν σωλήνα από ένα κτίριο ή μια εγκατάσταση. Βαραίνει και εκείνον που γνωρίζει ότι πρόκειται για κλεμμένο υλικό και παρ’ όλα αυτά το αγοράζει, προσφέροντας το οικονομικό κίνητρο για την επόμενη κλοπή. Πρόκειται για δύο πλευρές της ίδιας παράνομης δραστηριότητας, που η μία τροφοδοτεί και συντηρεί την άλλη.

Όσο οι κλεπταποδόχοι εξακολουθούν να βρίσκουν πρόσφορο έδαφος και να λειτουργούν χωρίς ουσιαστικό φόβο κυρώσεων, τόσο θα υπάρχουν άνθρωποι πρόθυμοι να ρισκάρουν ακόμη και ανθρώπινες ζωές για μερικά ευρώ. Και τότε, μετά την επόμενη καταστροφή, θα επιστρέφουμε στα ίδια ερωτήματα, θα αναζητούμε τους υπαίτιους και θα μετράμε νεκρούς που θα μπορούσαμε να είχαμε σώσει.