Τρομακτική προειδοποίηση από τη Σαουδική Αραβία: «Αν ο Νετανιάχου χτυπήσει στην Τουρκία θα εισέλθουμε σε πόλεμο πλήρους κλίμακος κατά του Ισραήλ»!

Ένα ιδιαίτερα ηχηρό μήνυμα προς το Ισραήλ και τον Νετανιάχου φέρεται να στέλνει το Ριάντ, σε μια εξέλιξη που, εφόσον επιβεβαιωθεί στην πράξη, θα μπορούσε να μεταβάλει δραματικά τις ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή.

Τρομακτική προειδοποίηση από τη Σαουδική Αραβία: «Αν ο Νετανιάχου χτυπήσει στην Τουρκία θα εισέλθουμε σε πόλεμο πλήρους κλίμακος κατά του Ισραήλ»!

Σύμφωνα με πρόσφατη τοποθέτηση του υπουργείου Άμυνας της Σαουδικής Αραβίας, το Ριάντ εμφανίζεται αποφασισμένο να παράσχει πλήρη στήριξη στην Άγκυρα σε περίπτωση που δεχθεί ισραηλινή επίθεση, αφήνοντας ουσιαστικά ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας άμεσης και ευρύτερης στρατιωτικής εμπλοκής.

«Σε περίπτωση που το Ισραήλ αποφασίσει να χτυπήσει τουρκικό έδαφος, το Ριάντ δηλώνει έτοιμο να μπει σε ανοιχτό, γενικευμένο πόλεμο στο πλευρό της Άγκυρας», αναφέρεται από πηγή του σαουδαραβικού ΥΠΑΜ που επικαλέστηκαν οι NYT.

Πρόκειται για μια δήλωση με σαφώς μεγαλύτερο βάρος από μια απλή διπλωματική προειδοποίηση. Διότι, εάν μεταφραστεί σε πραγματική στρατιωτική κίνηση, μπορεί να πυροδοτήσει ένα επικίνδυνο «ντόμινο» εξελίξεων, συμπαρασύροντας σταδιακά και άλλες χώρες της περιοχής.

Και σε αυτή την εξίσωση, η Ελλάδα και η Κύπρος δεν μπορούν εύκολα να θεωρηθούν αμέτοχες, καθώς διατηρούν στενούς δεσμούς και στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ.

Το «Κοινό Αμυντικό Σύμφωνο της Μέκκας»

Πίσω από τη νέα αυτή σκληρή τοποθέτηση του Ριάντ βρίσκεται το λεγόμενο «Κοινό Αμυντικό Σύμφωνο της Μέκκας», το οποίο διαμορφώνει ένα νέο πλέγμα στρατηγικών δεσμεύσεων στον μουσουλμανικό κόσμο.

Η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και το Πακιστάν έχουν πλέον κλειδώσει μια συμμαχία που λειτουργεί όπως το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ.

Όποιος αγγίζει τον έναν, μπλέκει και με τους τρεις.

Η σημασία αυτής της εξέλιξης είναι προφανής. Στο ίδιο στρατηγικό μέτωπο συναντώνται η Τουρκία, με μία από τις ισχυρότερες ένοπλες δυνάμεις στο ΝΑΤΟ, η Σαουδική Αραβία, με την τεράστια οικονομική ισχύ και τις δυνατότητες του Κόλπου, και το Πακιστάν, η μοναδική πυρηνική δύναμη του ισλαμικού κόσμου.

Έτσι, μια ενδεχόμενη σύγκρουση Ισραήλ–Τουρκίας παύει να αφορά αποκλειστικά δύο χώρες. Θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ευρύτερη περιφερειακή αναμέτρηση, με απρόβλεπτες συνέπειες για ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.

Η Συρία γίνεται το πρώτο μεγάλο πεδίο αντιπαράθεσης

Η κατάσταση στην περιοχή βρίσκεται ήδη «στο κόκκινο».

Τα ισραηλινά αεροπορικά πλήγματα σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις και υποδομές εντός της Συρίας, με βασικό στόχο να περιοριστεί ή να ανακοπεί η τουρκική παρουσία και επιρροή, δείχνουν ότι η αντιπαράθεση Τελ Αβίβ και Άγκυρας έχει ήδη αρχίσει να εκδηλώνεται, έστω και μέσω έμμεσων κινήσεων και αντιπροσώπων.

Η Συρία μετατρέπεται έτσι σε ένα τεράστιο γεωπολιτικό και στρατιωτικό σταυροδρόμι.

Εκεί διασταυρώνονται πλέον τα συμφέροντα πολλών δυνάμεων, ενώ κάθε νέα στρατιωτική κίνηση μπορεί να προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις πολύ πέρα από τα συριακά σύνορα.

Και μέσα σε αυτό το εύφλεκτο σκηνικό βρίσκεται και το Αζερμπαϊτζάν.

Τρομακτική προειδοποίηση από τη Σαουδική Αραβία: «Αν ο Νετανιάχου χτυπήσει στην Τουρκία θα εισέλθουμε σε πόλεμο πλήρους κλίμακος κατά του Ισραήλ»!

Το δύσκολο δίλημμα του Μπακού

Το Μπακού βρίσκεται ουσιαστικά εγκλωβισμένο ανάμεσα σε δύο στρατηγικούς εταίρους.

Από τη μία πλευρά βρίσκεται η Τουρκία, ο «αδελφικός» και στενότερος στρατιωτικός σύμμαχος του Αζερμπαϊτζάν. Από την άλλη, το Ισραήλ αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους προμηθευτές οπλικών συστημάτων του.

Σε περίπτωση γενικευμένης σύγκρουσης, το Μπακού θα βρεθεί μπροστά σε ένα εξαιρετικά δύσκολο δίλημμα: θα πρέπει να αποφασίσει ποια πλευρά θα στηρίξει, γνωρίζοντας ότι οποιαδήποτε επιλογή θα έχει σοβαρό στρατηγικό κόστος.

Την ίδια στιγμή, σε έναν πόλεμο που θα ξεπερνούσε τα όρια μιας συμβατικής αντιπαράθεσης δύο κρατών, οι τοπικές δυνάμεις και οι ισχυρές φυλές της περιοχής, από τα σύνορα της Συρίας μέχρι το Ιράκ, θα μπορούσαν να αποκτήσουν κρίσιμο ρόλο.

Όπως επισημαίνουν αναλυτές, σε ένα σενάριο γενικευμένης σύγκρουσης δεν θα κριθούν όλα μόνο από τα μαχητικά αεροσκάφη, τα πυραυλικά συστήματα και τους τακτικούς στρατούς. Εξίσου καθοριστικός θα είναι ο έλεγχος των δρόμων, των περασμάτων, των συνόρων και των γραμμών ανεφοδιασμού.

Η Ελλάδα και η Κύπρος στην εξίσωση

Το πλέον κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, αφορά το πόσο μακριά θα μπορούσε να φτάσει η σύγκρουση.

Η Σαουδική Αραβία καθιστά πλέον σαφές προς το Ισραήλ ότι, σε περίπτωση πολέμου με την Τουρκία, η Άγκυρα ενδέχεται να μην βρεθεί μόνη της απέναντι στο Τελ Αβίβ.

Αντίθετα, θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί ένα πολύ ευρύτερο μουσουλμανικό μέτωπο, μετατρέποντας μια ελληνοτουρκική ή ισραηλινοτουρκική κρίση σε περιφερειακή σύγκρουση με πολλαπλά μέτωπα.

Και σε ένα τέτοιο σενάριο, η γεωγραφία αποκτά τεράστια σημασία.

Η Κύπρος, λόγω της θέσης της στην Ανατολική Μεσόγειο και των σχέσεών της με το Ισραήλ, αλλά και η Ελλάδα, ως στρατηγικός εταίρος του Τελ Αβίβ και μέλος του ΝΑΤΟ, θα μπορούσαν να βρεθούν αντιμέτωπες με ισχυρές πιέσεις και διλήμματα.

Ένα ενδεχόμενο πολεμικό «ντόμινο» θα μπορούσε επομένως να ξεφύγει πολύ γρήγορα από τα αρχικά του όρια.

Γιατί το βασικό ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο εάν θα υπάρξει σύγκρουση μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας.

Το ερώτημα είναι πόσες χώρες θα συμπαρασύρει μαζί της.

Και εάν οι σημερινές προειδοποιήσεις μετατραπούν σε πραγματικές στρατιωτικές δεσμεύσεις, τότε η Ανατολική Μεσόγειος και η Μέση Ανατολή θα μπορούσαν να βρεθούν μπροστά σε μια από τις σοβαρότερες κρίσεις των τελευταίων ετών.