Wall Street Journal: Tρόμος και κρατική παράνοια στο Ιράν μετά τον πόλεμο – «Καρφώστε τους γείτονές σας!» ουρλιάζει το καθεστώς

Με το που σώπασαν οι βόμβες ΗΠΑ και Ισραήλ, η ιρανική ηγεσία ξεμύτισε από τα καταφύγια της μόνο και μόνο για να εξαπολύσει ένα νέο πογκρόμ ενάντια στον ίδιο της τον λαό.

Wall Street Journal: Tρόμος και κρατική παράνοια στο Ιράν μετά τον πόλεμο – «Καρφώστε τους γείτονές σας!» ουρλιάζει το καθεστώς

Η Τεχεράνη ζει υπό πολιορκία, όχι πια από ξένες δυνάμεις, αλλά από τους δικούς της άρχοντες – ένα καθεστώς που δείχνει τα δόντια του πιο άγρια από ποτέ. Η Wall Street Journal αποκαλύπτει πως οι ιρανικές Αρχές, αντί να μετράνε τις πληγές τους, έχουν ριχτεί σε ανελέητο κυνηγητό «κατασκόπων» και αντιφρονούντων. Σημεία ελέγχου ξεφυτρώνουν σε κάθε γωνιά της πρωτεύουσας, οι δυνάμεις ασφαλείας ψάχνουν για «προδότες» ανάμεσα στους πολίτες. Οι ύποπτοι; Όποιος δεν χειροκροτεί αρκετά δυνατά. Όποιος κοιτάει στραβά. Όποιος σιωπά.

Η μυρωδιά των εκρήξεων δεν έχει προλάβει να ξεθυμάνει και ήδη οι φυλακές γεμίζουν. Σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία, πάνω από 1.000 άνθρωποι έχουν συλληφθεί ως «συνεργοί του Ισραήλ» – μια κατηγορία τόσο ασαφή ώστε να χωράει όποιον χρειάζεται το καθεστώς για παραδειγματισμό. Ήδη έξι άνθρωποι έχουν εκτελεστεί. Έξι οικογένειες θρηνούν – θυσία στον βωμό της τρομοκρατίας του κράτους.

Η βραβευμένη με Νόμπελ Ειρήνης Narges Mohammadi προειδοποιεί: «Η κατάσταση είναι πιο επικίνδυνη τώρα απ’ ό,τι πριν τον πόλεμο». Και δεν υπερβάλλει.

Δεν τους φτάνει το κυνήγι των «πρακτόρων». Ξεσκονίζουν και την παλιά τους αγαπημένη συνταγή: τον ασφυκτικό κοινωνικό έλεγχο. Η διαβόητη «αστυνομία ηθών» επανέρχεται. Γυναίκες σταματιούνται για διάφανες κάλτσες. Για ένα χαμόγελο που θεωρείται υπερβολικά ελεύθερο.

Οι μυστικές υπηρεσίες καλούν ανοιχτά τον λαό να γίνει χαφιές. Να καταδίδει γείτονες. Έδωσαν μέχρι και οδηγίες: «Προσέξτε ποιος φοράει καπέλα και γυαλιά. Ποιος έχει κλειστές κουρτίνες.» Η καχυποψία γίνεται κρατική πολιτική. Ο φόβος – εργαλείο εξουσίας.

Wall Street Journal: Tρόμος και κρατική παράνοια στο Ιράν μετά τον πόλεμο – «Καρφώστε τους γείτονές σας!» ουρλιάζει το καθεστώς

Η πρωτεύουσα μετατράπηκε σε πεδίο μάχης. Οι αεροπορικές επιδρομές ήταν το χειρότερο χτύπημα σε ιρανικό έδαφος από τον πόλεμο με το Ιράκ. Η Μοσάντ έδρασε με εκρηκτικά drones και δολιοφθορές ακόμη και σε πυρηνικές εγκαταστάσεις. Πάνω από 600 νεκροί, σχεδόν 5.000 τραυματίες – μια σφαγή που άφησε τη χώρα σε σοκ.

Και ο ανώτατος ηγέτης; Ο Αλί Χαμενεΐ κρυβόταν σε καταφύγιο εκτός Τεχεράνης. Άφησε τον λαό του βορά στις φλόγες, την ώρα που διαπραγματεύσεις για κατάπαυση πυρός κατέρρεαν. Οι εύπορες βόρειες συνοικίες, στέκια στρατηγών και επιστημόνων, βομβαρδίστηκαν σκληρά. Το καθεστώς έχασε μέρος της «αφρόκρεμας» του – και ορκίζεται εκδίκηση, ακόμα κι αν χρειαστεί να κατασπαράξει τους δικούς του.

Ενώ οι φτωχοί κρυβόντουσαν στα υπόγεια, το καθεστώς φρόντιζε τα λεφτά του. Φορτία αργού πετρελαίου στάλθηκαν στην Ασία. Αεροπλάνα – ακόμα και το προεδρικό Airbus – απογειώθηκαν άδεια από επιβάτες, φορτωμένα όμως με μετρητά και τιμαλφή για το Ομάν. Ακόμη και στη μέση του πολέμου, η διαφθορά δεν κάνει παύση.

Παρά το σοκ, δεν έπεσε. Δεν λύγισε. «Δεν υπήρξε σημείο καμπής – το σύστημα είναι χτισμένο για επιβίωση, όχι για δημοτικότητα», σχολιάζει η αναλύτρια Narges Bajoghli. Και τώρα οι νέοι Φρουροί της Επανάστασης που βγαίνουν μπροστά είναι ακόμα πιο σκληροπυρηνικοί.

Η επόμενη μέρα προμηνύεται σκοτεινή: περισσότερη καταστολή, περισσότερη καχυποψία, περισσότερη βία. Ένα κράτος που χτίζει την εξουσία του πάνω στον φόβο – και που δεν διστάζει να κατασπαράξει τους δικούς του για να επιβιώσει.