Ανατολική Μεσόγειος: Το Ισραηλινό Πολεμικό Ναυτικό απέκτησε με δυνατότητα εκτόξευσης πυραύλων με πυρηνική κεφαλή- Ανησυχούν οι τούρκοι που βλέπουν τις πολεμικές ισορροπίες σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο να αλλάζουν δραματικά

Η Άγκυρα βλέπει να διαμορφώνεται ένα νέο ναυτικό ισοζύγιο στην Ανατολική Μεσόγειο, με την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ να ενισχύουν τη μεταξύ τους συνεργασία.

Ανατολική Μεσόγειος: Το Ισραηλινό Πολεμικό Ναυτικό απέκτησε με δυνατότητα εκτόξευσης πυραύλων με πυρηνική κεφαλή- Ανησυχούν οι τούρκοι που βλέπουν τις πολεμικές ισορροπίες σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο να αλλάζουν δραματικά

Έντονη ανησυχία έχει προκαλέσει στην Άγκυρα η ενίσχυση της υποβρυχιακής ισχύος του Ισραήλ, μετά την ένταξη στον ισραηλινό στόλο του έκτου υποβρυχίου κλάσης Dolphin, του INS Drakon.

Το υπερσύγχρονο υποβρύχιο, που κατασκευάστηκε στα γερμανικά ναυπηγεία της ThyssenKrupp Marine Systems (TKMS), αποτελεί το πιο προηγμένο και ακριβό υποβρύχιο που έχει αποκτήσει μέχρι σήμερα το Ισραήλ και εντάσσεται σε έναν ευρύτερο σχεδιασμό ενίσχυσης της στρατηγικής αποτροπής της χώρας.

Παρά το γεγονός ότι το Ισραήλ εξακολουθεί να τηρεί την πολιτική της λεγόμενης «πυρηνικής ασάφειας», σύμφωνα με την οποία δεν επιβεβαιώνει ούτε διαψεύδει επισήμως την κατοχή πυρηνικών όπλων, Τούρκοι και ξένοι αμυντικοί αναλυτές εκτιμούν εδώ και χρόνια ότι τα υποβρύχια Dolphin έχουν τη δυνατότητα να επιχειρούν ως φορείς πυραύλων cruise τύπου Popeye Turbo SLCM, οι οποίοι θεωρείται ότι μπορούν να φέρουν πυρηνικές κεφαλές.

Ιδιαίτερη προσοχή προκαλεί, μάλιστα, ο σχεδιασμός του INS Drakon. Το υποβρύχιο διαθέτει έναν εμφανώς διευρυμένο πυργίσκο, στοιχείο που έχει τροφοδοτήσει εκτιμήσεις ότι μπορεί να φιλοξενεί σύστημα κάθετης εκτόξευσης για μεγαλύτερους και μεγαλύτερου βεληνεκούς πυραύλους.

Η επιχειρησιακή του αξία ενισχύεται περαιτέρω από το σύστημα αναερόβιας πρόωσης (AIP), το οποίο του επιτρέπει να παραμένει για μεγάλα χρονικά διαστήματα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, περιορίζοντας σημαντικά τις πιθανότητες εντοπισμού του.

Και ακριβώς αυτή η δυνατότητα αποτελεί ένα από τα στοιχεία που προκαλούν τον μεγαλύτερο προβληματισμό στην Άγκυρα: ένα υποβρύχιο που μπορεί να παραμένει κρυμμένο επί εβδομάδες, να επιχειρεί σε μεγάλη απόσταση από τις ισραηλινές ακτές και να αποτελεί, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις αναλυτών, μέρος της στρατηγικής αποτροπής του Ισραήλ.

Ο Νετανιάχου στο Όρος Ερμών και τα μηνύματα προς την Τουρκία

Μέσα σε αυτό το ήδη φορτισμένο περιβάλλον, η αιφνιδιαστική επίσκεψη του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου σε συριακά εδάφη προκάλεσε νέα αντίδραση στην Τουρκία.

Ο Νετανιάχου, συνοδευόμενος από τον υπουργό Άμυνας Γισραέλ Κατζ και τον αναπληρωτή αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Ταμίρ Γιαντάι, βρέθηκε στο Όρος Ερμών, σε μια κίνηση με έντονο συμβολισμό αλλά και σαφές γεωπολιτικό αποτύπωμα.

Όπως ανέφερε η τουρκική εφημερίδα Aydınlık, από την κορυφή του Όρους Ερμών ο Ισραηλινός πρωθυπουργός έστειλε ένα μήνυμα που στην Άγκυρα διαβάστηκε ως επίδειξη στρατηγικής αυτοπεποίθησης.

«Την παραμονή του Ρος Χασανά, βρισκόμαστε στην κορυφή του Όρους Ερμών. Η Δαμασκός είναι εδώ, ο Λίβανος είναι εκεί, τα συριακά Υψίπεδα Γκολάν είναι εκεί», δήλωσε ο Νετανιάχου, προσθέτοντας: «Ελέγχουμε ολόκληρη την περιοχή από την κορυφή του Ερμών μέχρι το Γιαρμούκ και από εκεί μέχρι τη Μεσόγειο. Ένα πρωτοφανές επίπεδο απόλυτου ελέγχου».

Οι δηλώσεις αυτές αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα εάν συνδυαστούν με τις παράλληλες κινήσεις του ισραηλινού Πολεμικού Ναυτικού και τη σταδιακή διεύρυνση του επιχειρησιακού του αποτυπώματος.

«Δεν υπάρχει πλέον κανένα μακρινό μέτωπο»

Την ώρα που στην Τουρκία αναλύονταν οι δηλώσεις Νετανιάχου περί «απόλυτου ελέγχου» μέχρι τη Μεσόγειο, ο διοικητής του Ισραηλινού Ναυτικού, αντιναύαρχος Εγιάλ Χαρέλ, προχώρησε σε δηλώσεις που έδωσαν ακόμη μεγαλύτερη διάσταση στις ανησυχίες της Άγκυρας.

Μιλώντας στις 8 Σεπτεμβρίου, κατά τη διάρκεια τελετής αποφοίτησης αξιωματικών του Ναυτικού στη Ναυτική Βάση της Χάιφα, ο Χαρέλ κατέστησε σαφές ότι η επιχειρησιακή αντίληψη του Ισραηλινού Ναυτικού δεν περιορίζεται πλέον στα νερά που βρίσκονται άμεσα γύρω από το Ισραήλ.

«Σε αυτόν τον νέο θαλάσσιο τομέα, δεν υπάρχει πλέον κανένα μακρινό μέτωπο. Λέω σε όσους θέλουν να αλλάξουν την ισορροπία δυνάμεων στη Μεσόγειο και την Ερυθρά Θάλασσα, παρακολουθούμε, και προετοιμαζόμαστε για τις δραστηριότητές τους.

Η απόσταση δεν θα δώσει ασυλία σε όσους επιθυμούν να μας βλάψουν. Το Πολεμικό μας Ναυτικό δεν θα δεχτεί μια πραγματικότητα όπου η ελευθερία κινήσεων του Κράτους του Ισραήλ, ή τα στρατηγικά του συμφέροντα στον εθνικό θαλάσσιο χώρο απειλούνται», τόνισε ο Χάρελ, και πρόσθεσε ότι το Ισραηλινό Ναυτικό «ιδρύθηκε για να στηρίξει την δύναμη του Κράτους του Ισραήλ και του Ισραηλινού Στρατού, ενάντια σε όσους επιθυμούν να το αμφισβητήσουν από χιλιάδες μίλια μακριά».

Ο Ισραηλινός διοικητής δεν έμεινε όμως εκεί. Με μια αναφορά που παραπέμπει ευθέως στην προετοιμασία για επιχειρήσεις πέρα από το άμεσα προβλέψιμο πεδίο δράσης, πρόσθεσε:

«Θα είμαστε εκεί και παντού αλλού. σε ανοιχτό και μυστικό επίπεδο. Για να εκπληρώσουμε την ευθύνη και το καθήκον μας με κάθε μέσο».

Το μήνυμα είναι σαφές: το ισραηλινό Ναυτικό επιχειρεί να αποκτήσει δυνατότητα δράσης σε μια πολύ ευρύτερη γεωγραφική ζώνη, από την Ανατολική Μεσόγειο έως την Ερυθρά Θάλασσα, ενώ η θαλάσσια ισχύς αποκτά ολοένα μεγαλύτερη θέση στον συνολικό αμυντικό σχεδιασμό του Ισραήλ.

Επενδύσεις δισεκατομμυρίων στη ναυτική ισχύ

Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και ο σχεδιασμός του Ισραήλ για σημαντική ενίσχυση των ναυτικών του δυνατοτήτων.

Το Ισραήλ φέρεται να σχεδιάζει να διαθέσει περίπου 20 δισεκατομμύρια δολάρια μέσα στην επόμενη δεκαετία για την ανάπτυξη της ναυτικής του ισχύος, ενώ τα νέα πολεμικά πλοία κλάσης Reshef αποτελούν μέρος αυτής της προσπάθειας.

Για την Άγκυρα, η εξέλιξη αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς συμπίπτει με την ενίσχυση των στρατιωτικών σχέσεων του Ισραήλ με την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία.

Ανατολική Μεσόγειος: Το Ισραηλινό Πολεμικό Ναυτικό απέκτησε με δυνατότητα εκτόξευσης πυραύλων με πυρηνική κεφαλή- Ανησυχούν οι τούρκοι που βλέπουν τις πολεμικές ισορροπίες σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο να αλλάζουν δραματικά

Η Aydınlık θέτει στο επίκεντρο τον «δεύτερο χτύπημα»

Σε αυτό ακριβώς το σημείο, η τουρκική εφημερίδα Aydınlık έθεσε στο επίκεντρο μια διάσταση της ισραηλινής στρατηγικής που, σύμφωνα με το ίδιο το τουρκικό μέσο, δεν έχει αναλυθεί επαρκώς.

“Ενώ η ένταση μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας έχει μετατοπιστεί στην Ανατολική Μεσόγειο, ο τουρκικός τύπος έχει επικεντρωθεί στην ανωτερότητα του Τουρκικού Ναυτικού έναντι του Ισραήλ. Ωστόσο, έχει παραβλέψει την πιο επικίνδυνη κίνηση του Ισραήλ τα τελευταία χρόνια. Για πολλά χρόνια, οι Ισραηλινοί αμυντικοί σχεδιαστές παραμέλησαν τη ναυτική ισχύ υπέρ της χερσαίας και αεροπορικής ισχύος, αλλά αυτό το παράδειγμα έχει αρχίσει να αλλάζει απότομα τα τελευταία χρόνια.

Προηγουμένως περιοριζόμενο στην παράκτια άμυνα και σε γενικά καθήκοντα περιπολίας, το Ισραηλινό Πολεμικό Ναυτικό, επέκτεινε το πεδίο των αποστολών του με την ανακάλυψη υδρογονανθράκων.

Το σημείο καμπής σε αυτήν την αλλαγή ήταν η εισαγωγή υποβρυχίων κατηγορίας Dolphin . Έτσι, έχοντας αντιμετωπίσει έναν πολλαπλασιαστή δύναμης αποτροπής, οι Ισραηλινοί στράφηκαν γρήγορα στην ικανότητα δεύτερου χτυπήματος.

Η ικανότητα δεύτερου χτυπήματος βασίζεται στην εγκατάλειψη των ενεργειών του εχθρού λόγω των σοβαρών συνεπειών για τον ίδιο. Η πιο αποτελεσματική μέθοδος στον κόσμο θεωρείται η ανάπτυξη πυρηνικών κεφαλών σε υποβρύχια.

Έτσι, η χώρα μας ( Τουρκία), θα μπορούσε να αντιμετωπίσει ανά πάσα στιγμή έναν πύραυλο εξοπλισμένο με πυρηνική κεφαλή από ένα υποβρύχιο του οποίου η τοποθεσία είναι άγνωστη. Αυτή η ικανότητα είναι ο θεμελιώδης λόγος για τον οποίο το Ισραηλινό Ναυτικό έχει γίνει θέμα συζήτησης στο τουρκικό Γενικό Επιτελείο.

Σήμερα, το Διεθνές Ινστιτούτο Έρευνας για την Ειρήνη της Στοκχόλμης ισχυρίζεται ότι το Ισραήλ διαθέτει 80 πυρηνικές κεφαλές.

Ο Κόλιν Πάουελ, ο οποίος κάποτε διετέλεσε Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, ανέφερε έναν αριθμό 200. Αν και ο ακριβής αριθμός είναι άγνωστος, είναι γενικά αποδεκτό ότι το Ισραήλ διαθέτει πυρηνικά όπλα”, καταλήγει το ίδιο μεταξύ άλλων.

Η συγκεκριμένη τουρκική προσέγγιση αποκαλύπτει και το βασικό σημείο του προβληματισμού στην Άγκυρα: όχι απλώς την αριθμητική ισχύ του ισραηλινού Ναυτικού, αλλά τη δυνατότητα ενός υποβρυχίου να επιχειρεί αθόρυβα και σε μεγάλη απόσταση, παραμένοντας δύσκολο να εντοπιστεί.

Σε ένα τέτοιο σενάριο, η υποβρυχιακή ισχύς αποκτά χαρακτήρα στρατηγικού πολλαπλασιαστή, καθώς συνδέεται με την ικανότητα επιβίωσης μιας δύναμης ακόμη και μετά από ένα υποθετικό πρώτο πλήγμα.

Στο μικροσκόπιο της Άγκυρας η Ελλάδα και η Κύπρος

Στις αναλύσεις των τουρκικών μέσων ενημέρωσης, ωστόσο, δεν κυριαρχεί μόνο η υποβρυχιακή ισχύς του Ισραήλ.

Ξεχωριστή θέση καταλαμβάνει η ολοένα στενότερη στρατιωτική συνεργασία του Ισραήλ με την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία, σύμφωνα με τουρκικές εκτιμήσεις, δημιουργεί ένα νέο πλέγμα στρατηγικών ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ο τουρκικός Τύπος παρουσιάζει την ισραηλινή παρουσία στην περιοχή ως αποτέλεσμα ενός συνδυασμού στρατιωτικής και επιχειρησιακής συνεργασίας, ενεργειακών συμφωνιών και αμερικανικής υποστήριξης.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στον μηχανισμό «3+1», ο οποίος περιλαμβάνει το Ισραήλ, την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία, με τη συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών.

Από την τουρκική οπτική, ο συγκεκριμένος μηχανισμός αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της νέας αντιπαράθεσης για την ισχύ και την επιρροή στην περιοχή.

Οι μηχανισμοί στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ των τεσσάρων πλευρών αποκτούν ολοένα πιο θεσμοθετημένο χαρακτήρα, ενώ παράλληλα εντείνονται οι κινήσεις εξοπλιστικής ενίσχυσης, ανάπτυξης υποδομών και στρατιωτικής παρουσίας.

Και στο επίκεντρο όλων αυτών βρίσκεται η Κύπρος.

Το νησί, λόγω της γεωγραφικής του θέσης, αποκτά ιδιαίτερη στρατηγική σημασία για κάθε σχεδιασμό που αφορά την Ανατολική Μεσόγειο. Από την τουρκική σκοπιά, η αυξανόμενη κινητικότητα των ισραηλινών και ελληνικών ναυτικών δυνάμεων, σε συνδυασμό με την κυπριακή παρουσία και την αμερικανική υποστήριξη, διαμορφώνει ένα περιβάλλον που η Άγκυρα θεωρεί ολοένα πιο απαιτητικό.

Νέα δεδομένα στην Ανατολική Μεσόγειο

Η στρατηγική προσέγγιση Ελλάδας και Ισραήλ, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη κινητικότητα των ναυτικών τους δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο, έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό στην Άγκυρα και οδηγεί σε επανεξέταση των τουρκικών αμυντικών σχεδιασμών.

Για την Τουρκία, το ζήτημα δεν αφορά πλέον μόνο την ισορροπία ανάμεσα σε δύο ναυτικές δυνάμεις. Αφορά ένα ευρύτερο πλέγμα συνεργασιών, στο οποίο συμμετέχουν Ελλάδα, Ισραήλ, Κυπριακή Δημοκρατία και Ηνωμένες Πολιτείες, με την Ανατολική Μεσόγειο να μετατρέπεται σταδιακά σε πεδίο αυξανόμενου στρατηγικού ανταγωνισμού.

Οι τουρκικές αρχές και τα κρατικά μέσα ενημέρωσης έχουν πλέον τοποθετήσει το Ισραήλ στην κορυφή της λίστας των απειλών ασφαλείας, χαρακτηρίζοντάς το ακόμη και ως «Νο 1 Απειλή».

Το γεγονός ότι η ισραηλινή στρατιωτική παρουσία συνδυάζεται με τη στενή συνεργασία με την Ελλάδα και την Κύπρο θεωρείται στην Άγκυρα παράγοντας που μπορεί να μεταβάλει ουσιαστικά το ισοζύγιο ισχύος στην περιοχή.

Και κάπου εδώ βρίσκεται η ουσία του νέου τουρκικού προβληματισμού: η Ανατολική Μεσόγειος δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως ένα ακόμη περιφερειακό μέτωπο, αλλά ως ένας χώρος όπου συγκλίνουν ναυτική ισχύς, υποβρύχια στρατηγική αποτροπή, ενεργειακά συμφέροντα, στρατιωτικές συμμαχίες και αμερικανική παρουσία.

Για την Άγκυρα, η εξίσωση γίνεται ολοένα πιο σύνθετη. Και η εμφάνιση ενός ακόμη πιο προηγμένου ισραηλινού υποβρυχίου στην εξίσωση αυτή έρχεται να προσθέσει έναν παράγοντα αβεβαιότητας που είναι δύσκολο να αγνοηθεί.