Η Ελλάδα παραδομένη στις φλόγες – Ακόμη μία… “μαύρη διάκριση” για την Κυβέρνηση Μητσοτάκη: Μέσα σε μόλις 7 χρόνια 4,7 εκατομμύρια στρέμματα γης έγιναν στάχτη από τις φωτιές – Σοκάρουν τα επίσημα στοιχεία του Ευρωπαϊκού Συστήματος Πληροφοριών για τις Δασικές Πυρκαγιές (EFFIS – Copernicus)

NewsRoom

Η έκταση των πυρκαγιών που έχει καταγραφεί στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια επαναφέρει με ιδιαίτερη ένταση το ερώτημα αν η χώρα έχει καταφέρει να θωρακιστεί αποτελεσματικά απέναντι στις μεγάλες δασικές καταστροφές.

Τα διαθέσιμα στοιχεία του ευρωπαϊκού συστήματος EFFIS/Copernicus καταγράφουν για την Ελλάδα εκατοντάδες χιλιάδες εκτάρια καμένης γης. Η επίσημη βάση του EFFIS παρακολουθεί τις μεγάλες πυρκαγιές μέσω δορυφορικών δεδομένων και παρέχει συγκρίσιμα στοιχεία για τις χώρες της Ευρώπης.

Με βάση την καταγραφή που βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης, από το 2019 έως και το 2026 η καμένη έκταση στην Ελλάδα προσεγγίζει τα 473.908 εκτάρια, δηλαδή περίπου 4,7 εκατομμύρια στρέμματα.

ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΠΙΕΣΗ ΓΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Η Ελλάδα εμφανίζεται με ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό καμένης έκτασης σε σχέση με το μέγεθος της επικράτειάς της. Η σύγκριση έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς το ζητούμενο δεν είναι μόνο πόσα στρέμματα καίγονται συνολικά, αλλά πόσο μεγάλο τμήμα μιας χώρας χάνεται κάθε χρόνο από τις πυρκαγιές.

Το EFFIS επισημαίνει ότι οι στατιστικές του αφορούν πυρκαγιές που χαρτογραφούνται δορυφορικά και ότι τα συγκρίσιμα δεδομένα αποτελούν εργαλείο για την αποτίμηση των καταστροφών σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Και εδώ βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά ερωτήματα: έχουν αποδώσει στην πράξη οι επενδύσεις και οι εξαγγελίες για την πρόληψη;

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΝ 3η ΘΕΣΗ

Η κατάταξη που προκύπτει από τα στοιχεία που παρατίθενται είναι ενδεικτική:

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟ

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με την ανάγκη να παρουσιάσει έναν πειστικό απολογισμό για την αποτελεσματικότητα της πολιτικής της στην πρόληψη και αντιμετώπιση των πυρκαγιών.

Δεν αρκεί η επίκληση των αυξημένων κονδυλίων ή της ενίσχυσης του μηχανισμού πολιτικής προστασίας. Το κρίσιμο ερώτημα είναι τι συμβαίνει στο δάσος πριν ξεσπάσει η φωτιά.

Καθαρισμοί, αντιπυρικές ζώνες, δασικοί δρόμοι, δεξαμενές, πρόσβαση των πυροσβεστικών δυνάμεων και έγκαιρη επέμβαση είναι παράγοντες που μπορούν να καθορίσουν αν ένα αρχικό μέτωπο θα περιοριστεί ή θα εξελιχθεί σε ανεξέλεγκτη καταστροφή.

Η ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΑ ΣΕ ΟΛΑ

Οι ακραίες θερμοκρασίες, η ξηρασία και οι ισχυροί άνεμοι κάνουν αναμφισβήτητα το έργο της πυρόσβεσης δυσκολότερο. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι η συζήτηση για την κρατική ευθύνη μπορεί να κλείνει κάθε φορά με την αναφορά στην κλιματική κρίση.

Ακόμη και σε ένα περιβάλλον αυξημένου κινδύνου, η αποτελεσματικότητα της πρόληψης, η ετοιμότητα του μηχανισμού και η ταχύτητα της πρώτης επέμβασης παραμένουν κρίσιμοι παράγοντες.

Η ίδια η ευρωπαϊκή υποδομή EFFIS έχει σχεδιαστεί ακριβώς για την παρακολούθηση του κινδύνου και των επιπτώσεων των δασικών πυρκαγιών, προσφέροντας δεδομένα που μπορούν να αξιοποιηθούν στον σχεδιασμό πολιτικής προστασίας.

ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΞΑΓΓΕΛΙΕΣ ΣΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

Η πολιτική αντιπαράθεση, επομένως, δεν πρέπει να περιορίζεται στο πόσα χρήματα δαπανήθηκαν ή πόσα μέσα αγοράστηκαν.

Το πραγματικό κριτήριο είναι πόσο αποτελεσματικά προστατεύονται οι δασικές εκτάσεις, οι περιουσίες και οι ανθρώπινες ζωές.

Οι καταστροφικές πυρκαγιές των προηγούμενων ετών, από την Εύβοια και τον Έβρο μέχρι την Αττική και τη Ρόδο, έχουν αφήσει βαθύ αποτύπωμα. Και κάθε νέα μεγάλη φωτιά επαναφέρει την ίδια αγωνιώδη συζήτηση: τι δεν λειτούργησε και τι πρέπει να αλλάξει.

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΗΣ ΣΤΑΧΤΗΣ

Τα περίπου 4,7 εκατομμύρια στρέμματα που εμφανίζονται στη συγκεκριμένη καταγραφή δεν αποτελούν από μόνα τους απόδειξη ότι κάθε καμένη έκταση οφείλεται σε κυβερνητική αποτυχία. Οι πυρκαγιές επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες, μεταξύ των οποίων οι καιρικές συνθήκες, η ξηρασία, η βλάστηση και η ανθρώπινη δραστηριότητα.

Αποτελούν όμως ένα πολιτικά βαρύτατο αποτέλεσμα, για το οποίο μια κυβέρνηση που βρίσκεται στην εξουσία επί σειρά ετών οφείλει να δώσει απαντήσεις.

Γιατί όταν οι εξαγγελίες για πρόληψη αυξάνονται, αλλά οι τεράστιες εκτάσεις καμένης γης συνεχίζουν να καταγράφονται, η κοινωνία δικαιούται να ζητά όχι άλλες διαβεβαιώσεις, αλλά μετρήσιμα αποτελέσματα.

Περισσότερα Νέα
↑
Exit mobile version