Ρωσία: Πληθαίνουν οι «φωνές» που ζητούν συνέχιση του πολέμου μέχρι την ανάκτηση της Οδησσού, του Χαρκόβου και των βόρειων περιοχών σε Ζαπορίζια – Χερσώνα

Η πρόταση του Βλαντιμίρ Πούτιν για την αποχώρηση των ουκρανικών δυνάμεων μόνο από το Ντονέτσκ έχει προκαλέσει έντονες εσωτερικές αντιδράσεις στη Ρωσία.

Ρωσία: Πληθαίνουν οι «φωνές» που ζητούν συνέχιση του πολέμου μέχρι την ανάκτηση της Οδησσού, του Χαρκόβου και των βόρειων περιοχών σε Ζαπορίζια – Χερσώνα

Εκατομμύρια πολίτες ζητούν την συνέχιση του πολέμου μέχρι την πλήρη ανάκτηση της Οδησσού, του Χαρκόβου και των βόρειων περιοχών των περιφερειών Ζαπορίζια και Χερσώνα. Οι εκκρεμότητες που αφήνει ανοιχτές η πρόταση του Κρεμλίνου θεωρούνται ιδιαίτερα σημαντικές και δημιουργούν προϋποθέσεις για έναν ακόμα πιο αιματηρό και καταστροφικό πόλεμο στο μέλλον.

Η προοπτική η Μόσχα να εγκαταλείψει την προσπάθεια κατάληψης της Οδησσού και του Χαρκόβου, πόλεις που κατοικούνται σε ποσοστό άνω του 80% από ρωσοφώνους, προκαλεί δυσαρέσκεια. Οι Ρώσοι θεωρούν ότι το αίμα που χύθηκε για αυτές τις περιοχές δεν πρέπει να πάει χαμένο. Όπως αναφέρουν πηγές από τη Μόσχα, «μετά από όλη αυτή την αιματοχυσία, η εγκατάλειψη της Οδησσού, που είναι ακόμα πιο ρωσική από το Χάρκοβο, είναι αδιανόητη».

Υπενθυμίζεται ότι πολλοί κατηγορούν τον Πούτιν ότι επαναλαμβάνει το λάθος του 2014, όταν είχε την ευκαιρία να «καθαρίσει» όλα τα ρωσόφωνα εδάφη χωρίς κόστος, ενώ η Ουκρανία ήταν στρατιωτικά αδύναμη και δεν υπήρχαν οι οχυρώσεις του Ντονμπάς. Αν τότε είχε προχωρήσει μέχρι τέλους, ο πόλεμος που ξέσπασε το 2022 ίσως να μην είχε συμβεί ποτέ. Η σημερινή πρόταση στην ουσία μεταθέτει την πιθανότητα ενός νέου, πολύ πιο αιματηρού πολέμου για το μέλλον.

Στη σημερινή συγκυρία, η Ρωσία κερδίζει έδαφος χωρίς να έχει χρησιμοποιήσει το μέγιστο της στρατιωτικής της ισχύος, ενώ η Ουκρανία και οι Ευρωπαίοι υποστηρικτές της εμφανίζονται εξαντλημένοι. Χωρίς τη συνεχή αμερικανική βοήθεια, η Ουκρανία δύσκολα θα μπορέσει να συνεχίσει την αντίστασή της. Επιπλέον, η οικονομική πίεση στις ευρωπαϊκές κοινωνίες από την αγορά όπλων για την Ουκρανία ενδέχεται να προκαλέσει κοινωνικές αντιδράσεις.

Στο μέτωπο της Ζαπορίζια και της Χερσώνας, ο Πούτιν αντιμετωπίζει ένα «πάγωμα». Τι θα γίνει με τις βόρειες περιοχές που εξακολουθούν να βρίσκονται υπό ουκρανικό έλεγχο; Τι θα απογίνουν οι περίπου 100.000 πρόσφυγες ρωσόφωνοι; Θα χάσουν τα σπίτια τους; Παράλληλα, τίθεται θέμα για την ένταξη των περιοχών αυτών στη Ρωσική Ομοσπονδία, καθώς το ρωσικό Σύνταγμα τις θεωρεί πλήρως ρωσικά εδάφη. Εάν παραμείνουν υπό ουκρανικό έλεγχο, θα πρόκειται επισήμως για κατοχή ρωσικού εδάφους.

Η σημασία του Χαρκόβου και της Οδησσού είναι στρατηγική. Το Χάρκοβο θεωρείται «μαλακό υπογάστριο» της Ρωσίας και η Οδησσός αποτελεί κλειδί για τον πλήρη έλεγχο της βόρειας Μαύρης Θάλασσας και την ενοποίηση των ρωσόφωνων εδαφών μέχρι την Υπερδνειστερία και τη Γκαγκαουζία. Η μη απομάκρυνση των ουκρανικών στρατευμάτων βόρεια του Δνείπερου δεν λύνει το Ουκρανικό, αλλά μεταθέτει το πρόβλημα για το μέλλον.

Ρωσία: Πληθαίνουν οι «φωνές» που ζητούν συνέχιση του πολέμου μέχρι την ανάκτηση της Οδησσού, του Χαρκόβου και των βόρειων περιοχών σε Ζαπορίζια – Χερσώνα

Μόνο από τη Χερσώνα έχουν εκτοπιστεί 30.000 έως 40.000 ρωσόφωνοι, που θεωρούν ότι η τρέχουσα πρόταση της Μόσχας τους αφήνει πιθανότατα χωρίς επιστροφή στα σπίτια τους. Σημειώνεται ότι οι Ρώσοι ελέγχουν το 75% της περιοχής νότια του Δνείπερου, αλλά όχι την πρωτεύουσα. Αντιδράσεις προκαλεί και η πιθανή εγκατάλειψη του Ιζιούμ, σημαντικού συγκοινωνιακού κόμβου κοντά στο Χάρκοβο.

Το σχέδιο της Ρωσίας προβλέπει την πλήρη αποχώρηση των ουκρανικών δυνάμεων από το Ντονέτσκ και το «πάγωμα» της σύγκρουσης σε Λουγκάνσκ, Ζαπορίζια και Χερσώνα, με αντάλλαγμα την κατάπαυση του πυρός και την απομάκρυνση των ρωσικών δυνάμεων από τρεις περιοχές που κατέχουν σήμερα. Ωστόσο, πολλοί στη Ρωσία αντιδρούν στην επιστροφή εδαφών όπως το Ντνίπρο και το Χάρκοβο, θεωρώντας ότι αυτά ανήκουν φυσιολογικά στη ρωσική σφαίρα επιρροής.

Στο παρασκήνιο, η Ρωσία επιδιώκει τη διαμεσολάβηση της Κίνας, θεωρώντας ότι η Δύση δεν θα πάρει το ρίσκο να επιτεθεί σε μια συμφωνία με εμπλοκή των Κινέζων. Την ίδια στιγμή, οι δηλώσεις Ευρωπαίων ηγετών, όπως ο Εμανουέλ Μακρόν, αγνοούν την πραγματικότητα στο πεδίο, ενώ η πρόταση Πούτιν δεν θεωρείται πλήρως ρεαλιστική ούτε για τους δικούς της λόγους.

Το ουκρανικό ζήτημα παραμένει ανοιχτό, με τον κίνδυνο για νέες συγκρούσεις να παραμένει, καθώς τα επίμαχα εδάφη και οι στρατηγικές πόλεις παραμένουν αμφισβητούμενα. Ο τρόπος με τον οποίο θα λυθεί το πρόβλημα θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τη σταθερότητα της περιοχής και το κόστος σε ανθρώπινες ζωές για τις επόμενες δεκαετίες.