Στην αντεπίθεση η Σοφία Μουτίδου μετά τα σχόλια Λιάγκα και Ουγγαρέζου: «Τόσο μένος… Έχω την εντύπωση ότι με θέλουν»

Μετά τα έντονα αρνητικά σχόλια που δέχθηκε η ίδια και η εκπομπή Real View του OPEN, η Σοφία Μουτίδου αποφάσισε να απαντήσει στους επικριτές της μέσα από το νέο επεισόδιο της εκπομπής.

Η έναρξη της εκπομπής περιλάμβανε ένα σύντομο απόσπασμα με όλα όσα ειπώθηκαν στις πρωινές ζώνες. Αμέσως μετά, η Ελίνα Παπίλα παρέπεμψε στο διαφημιστικό διάλειμμα, προετοιμάζοντας το κοινό για την απάντηση, τονίζοντας πως «επιστρέφουμε για να σχολιάσουμε όλα όσα είδαμε και όχι μόνο».

Μετά την διακοπή, η ηθοποιός πήρε τον λόγο, εστιάζοντας στους Γιώργο Λιάγκα και Δημήτρη Ουγγαρέζο.

«Είδα δυο ανθρώπους ταυτόχρονα να μαίνονται σε συνθήκες καθόλου με επιχειρήματα. Δεν άκουσα κανένα επιχείρημα. Άκουσα ουρλιαχτά και μένος με σάλια, ειδικά ο Ουγγαρέζος ξέφυγε εντελώς», δήλωσε χαρακτηριστικά.

«Αυτό είναι λίγο χιούμορ, αλλά τόσο μένος δεν δικαιολογείται»

Η Σοφία Μουτίδου δεν δίστασε να δώσει μια πιο προσωπική διάσταση στις επιθέσεις που δέχεται, προτείνοντας στους επικριτές της να αναζητήσουν βοήθεια.

«Εγώ θα έλεγα και ο Ουγγαρέζος και ο Λιάγκας, αν έχουν ψυχοθεραπευτή, να τον ρωτήσουν τι μένος έχουν μαζί μου. Θα το πάρω προσωπικά. Έχω την εντύπωση ότι με θέλουν. Χοντρά χοντρά, από τον αγιασμό. Αυτό είναι λίγο χιούμορ αλλά τόσο μένος δεν δικαιολογείται. Έβγαζαν αφρούς, ρε, είναι ντροπή. Αυτή είναι η ντροπή», τόνισε, συμπληρώνοντας:

«Μου επιτίθενται γιατί δεν κινδυνεύουν από μένα. Απλά είναι τα πράγματα».

Στη συνέχεια, η ηθοποιός εξήγησε τη θεωρία της σχετικά με το ποιους επιλέγουν να σχολιάσουν έντονα, φέρνοντας ως παράδειγμα τη δημοσιογράφο Νατάσα Γιάμαλη: «Εκεί που τους παίρνει… Το λέω χρόνια αυτό! Στη Γιάμαλη δεν επιτίθενται, όχι. Δηλαδή άμα πάρεις τι ξέσκισμα τρώω, χωρίς να κάνω τίποτα, ενώ η Γιάμαλη κινεί τις ρόδες του σύμπαντος και είναι μια τρομερή προσωπικότητα, με τρομερή δύναμη και τρομερό λόγο».

Η ηθοποιός ολοκλήρωσε την απάντησή της αναφερόμενη στην ανεξαρτησία της, υπονοώντας ότι οι άλλοι είναι «πιο φοβισμένοι» απέναντι σε άτομα που ανήκουν σε συγκεκριμένα «στρατόπεδα». «Κάπως εκεί είναι πιο φοβισμένοι. Γιατί, κάπως, κάποιοι άνθρωποι ανήκουν κάπου. Εγώ δεν ανήκω κάπου».