Απίστευτο ‘κράξιμο’ από την «Καθημερινή» (του Αλαφούζου) στον Γεωργιάδη και την κυβέρνηση Μητσοτάκη: «Καρνάβαλος» ο Άδωνις!

Δεν περνά μέρα που ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης να μη δέχεται άγριο κράξιμο, ακόμα και από ΜΜΕ που μέχρι χθες ήταν τα «γκεσέμια» του στο επικοινωνιακό «κοπάδι».

Χτυπητό παράδειγμα, η «Καθημερινή» του ομίλου Αλαφούζου, η οποία βγάζει στη… σέντρα τον Αδωνι Γεωργιάδη, τον άνθρωπο που εκθέτει καθημερινά τον Μητσοτάκη, ο οποίος τον επέλεξε για αντιπρόεδρο της Ν.Δ. και του ανέθεσε το Υπουργείο Ανάπτυξης, όπου περιφέρεται σαν πλουμιστό παγόνι χωρίς ουσιαστικές αρμοδιότητες και φυσικά χωρίς απολύτως κανένα έργο.

Με τον άκρως υποτιμητικό τίτλο «Κε τε λα πόνγκο, κε τε λα πόνγκο», από το πασίγνωστο «άσεμνο» τραγούδι που απογειώνει τους καρναβαλιστές τις ημέρες της Αποκριάς, η χθεσινή «Καθημερινή» επιφυλάσσει ένα εξαιρετικά δριμύ σχόλιο κατά του Αδωνη Γεωργιάδη με βαρύτατα υπονοούμενα.

Ο συντάκτης της στήλης «Στέντωρ» κάνει λόγο για επικοινωνιακό ντελίριο Γεωργιάδη, τον οποίο στολίζει με τους απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς «μπακαλόγατος» και «καρνάβαλος», γράφοντας: «Αν ήταν άλλος, θα λέγαμε ότι φταίει η προεκλογική φούρια. Για τον αεικίνητο, όμως, υπουργό της Αναπτύξεως, που τρέχει με πυρηνική σύντηξη, προτού η σύντηξη ανακαλυφθεί, το επικοινωνιακό ντελίριο για το “καλάθι του νοικοκυριού” και, τώρα, για το “καλάθι του ΑϊΒασίλη” είναι business as usual. Τουλάχιστον οι πόζες με τα λαμπιόνια και αγιοβασιλάκια -που μοιράζει επισήμως το ίδιο το υπουργείο- είναι ασυγκρίτως πιο χαριτωμένες από τους μπακαλογατίσιους ακκισμούς μπροστά στα ψυγεία με τα κοτόπουλα και τα ράφια με τα κονκασέ. Αν πάντως οι εκλογές γίνουν την άνοιξη και αποφασιστεί ενδιαμέσως κανένα “καλάθι του καρνάβαλου”, δεν θα χρειαστεί νέα καμπάνια. Τρέχει ήδη».

Το δηλητηριώδες σχόλιο… ζεμάτισε τον Σπυράδωνι, αλλά πώς να το δείξει στον «φίλο» του, τον Γιάννη (Αλαφούζο), τον γνωστό και ως «δεν ξέρεις πόσο σ’ αγαπώ, ρε Γιάννη»; Σαν δαρμένος σκύλος απάντησε: «Είναι φυσιολογικό άνθρωποι που έχουν γεννηθεί μέσα στον πλούτο να μην μπορούν να νιώσουν την ανάγκη του αδύναμου για έστω λίγο καλύτερες τιμές. Αν για να το επιτύχω χρειάζεται να χλευάζει το στιλ μου η έγκριτη “Καθημερινή” μαζί με τον “έγκριτο” και την παρέα τους, δεκτόν!»