Πόλεμος στη Μ. Ανατολή: Αναβαθμίζεται ακόμη περισσότερο η στρατηγική σημασία της Κρήτης αλλά και της Κύπρου για τις ΗΠΑ, τη Βρετανία, το ΝΑΤΟ και την Ευρώπη γενικότερα – Είναι σε θέση η Ελληνική Κυβέρνηση να ζητήσει εθνικά ανταλλάγματα για τις πολύτιμες υπηρεσίες που προσφέρουν Ελλάδα και Κύπρος στα Δυτικά συμφέροντα;

Οι τελευταίες δραματικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, που μπορεί να οδηγήσουν την ανθρωπότητα στα πρόθυρα ενός Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου, αναβαθμίζουν γεωστρατηγικά τον ρόλο της Ελλάδος και της Κύπρου, με αιχμές του δόρατος τις Αμερικανικές και ΝΑΤΟϊκές βάσεις στην Κρήτη, καθώς και τις Βρετανικές βάσεις του Ακρωτηρίου στην Κύπρο.

Απολύτως ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι ένα μεγάλο μέρος της αεροπορικής δύναμης της Βρετανίας, που έτρεξε να συνδράμει το Ισραήλ απέναντι στην επίθεση του Ιράν, είχε ως βάση το Ακρωτήρι της Κύπρου. Ενώ, από την άλλη πλευρά οι Αμερικανικές και ΝΑΤΟϊκές βάσεις στην Κρήτη χρησιμοποιήθηκαν σε μεγάλη έκταση για τη βοήθεια που προσέφεραν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ στο Τελ Αβίβ, προκειμένου να αναχαιτιστεί η πυραυλική καταιγίδα εναντίον πολεμικών εγκαταστάσεων του Ισραήλ που εξαπέλυσε το Ιράν.

Με αυτά τα δεδομένα, είναι καθολικά παραδεκτό ότι ο διεθνής ρόλος και η γεωστρατηγική σημασία της Ελλάδος και της Κύπρου εκτινάσσονται προς τα πάνω και εναπόκειται πλέον στις δύο κυβερνήσεις, στην Αθήνα και στη Λευκωσία, να αξιοποιήσουν σωστά τις νέες δραματικές συνθήκες ώστε (επιτέλους) η Ελλάδα και η Κύπρος να έχουν συγκεκριμένα εθνικά ανταλλάγματα για τα όσα πολύτιμα προσφέρουν στη Δυτική Συμμαχία.

Το θέλουν αυτό οι κ.κ. Κυριάκος Μητσοτάκης και Νίκος Χριστοδουλίδης; Μπορούν και θέλουν να διεκδικήσουν αυτά που δικαιούνται οι Έλληνες και οι Κύπριοι αδελφοί μας στο πεδίο των εθνικών θεμάτων έναντι της γειτονικής μας Τουρκίας και όχι μόνον;

Το εγγύτερο μέλλον θα δείξει, διότι μέχρι σήμερα τόσο ο Έλληνας Πρωθυπουργός όσο και ο Κύπριος Πρόεδρος έχουν προτιμήσει να υιοθετούν τη στάση του «δεδομένου συμμάχου και φίλου» και όχι να διαπραγματεύονται σκληρά για τα συμφέροντα του Ελληνισμού σε αντίθεση, βεβαίως, με τον Τούρκο Πρόεδρο Ερντογάν, ο οποίος πάντοτε σε στιγμές παγκόσμιας έντασης ξέρει να διαπραγματεύεται σκληρά και να αποκομίζει τα περισσότερα δυνατά κέρδη για τη χώρα του.